360 



gering aautal voorhanden; men vindt ze nabij enkele plaatsen van den Hol- 

 steinschen oever, van Glückstadt af tot St. Margarethen, bovendien in den 

 beneden-Stör. Met ankerkuilen daarentegen wordt niet alleen het geheele eb- 

 en vloedgebied, dat zich ongeveer tot Zollenspieker uitstrekt, bevischt, maar ook 

 nog een aanzienlijk gedeelte van den stroom daarboven nl. tot aan de zuidelijke 

 grens van Mecklenburg bij Dömitz (hier echter uitsluitend voor de vangst van aal). 



Op de beneden-Weser is de verhouding tusschen het aantal ankerkuilen en 

 staalboomen de omgekeerde van die op de Elbe; ook rijkt hier de visscherij 

 met groote kuilen niet zoo ver de rivier op, als op de Elbe. De eerste staal- 

 boomen treft men hier aan bij Lienen nabij den Oldenburgschen Weseroever, 

 ongeveer 35 kilom. beneden Bremen, de laatste bij Grossensiel boven de 

 groote Luueplaat. Van deze plaat af begint het gebied der ankerkuilen, wier 

 aantal echter nauwelijks 15 overtreft, terwijl tusschen Lienen en Grossensiel 

 ongeveer 148 kuilen aan staalboomen bevestigd gedurende de voorjaars- en 

 herfstvisscherij in gebruik zijn. 



Op de beneden-Eems staan de eerste staalboomen (men noemt ze daar 

 kuilpalen) voor 8 kuilen op een rij even onder het veer bij Jemgum; dan 

 volgen kort boven de plaats, waar bij Oldersum de Siel zich met de Eems 

 vereenigt, palen voor 9 kuilen en verder naar beneden tusschen Ditzum en 

 het begin van den DoUart op vier verschillende plaatsen de staalboomen der 

 Ditzumraer en Borssumer visschers. Van Ditzum wordt gedurende het voor- 

 jaar en de herfst met ongeveer 40 a 50, van Borssum uit met ongeveer 13 a 

 15 kuilen gevischt. De laatste of benedenste staalboomen bevinden zich in 

 den Dollart zelven en wel nabij het Hollandsche schiereiland Reide; zij hoo- 

 ren onder Ditzum; de Ditzummer visschers zijn aan de Oostfriesche zijde ook de 

 eenigen, die met ankerkuilen visschen. Deze ankerkuilen zijn 15 meter lang, 

 van voren ongeveer 700, van achteren ongeveer 150 mazen wijd. De ingang 

 wordt op een breedte van 5 en een hoogte van 2 meter opgezet; de twee 

 leggers zijn elk 5^/0, de twee staanders elk 31/0 meter lang. De wijdte der 

 mazen bedraagt vooraan 30 mm., van achteren 10 mm.; het net wordt met 

 behulp van 12 in dikte afnemende breipennen (Schidels) gebreid. De keel begint 

 6 M. van het uiteinde, waar de wijdte nog 220 mazen bedraagt, is II/3 M. 

 lang, en heeft aan het smalste uiteinde nog 50 mazen in omtrek. Ket geheele 

 achterste gedeelte van den kuil van de keel af aan wordt gebreid met de 

 eerste breipen, dus met mazen van 10 mm. wijdte. In het geheel zijn er 6 

 ankerkuilen in gebruik en met deze wordt bij open water van het begin van 

 December tot aan het eind van Maart beneden Delfzijl, of wel iets verder 

 naar beneden in de bocht van Watura en in het Doekegat op sprot en 

 kustharing gevischt. 



Na deze inleidende mededeelingen over de inrichting der ankerkuilen en over 



