276 



bestaat uit een reeks uiterst fijne vezelen (fig. 3) en is tegenover de voorste 

 helft van de aarsvin ingeplant. 



Van de staart vin, die bij alle zeer kleine ex. gedeeltelijk afgebroken 

 was, ontspringt een vrij groot gedeelte zoowel aan de rug- als aan de buikzijde 

 aan de lange zijde van het vischje; aan de rugzijde bevat dit gedeelte niet 

 minder dan 10, aan de buikzijde een 8-tal stralen, terwijl de geheele staart- 

 vin uit een 40-tal stralen samengesteld is. 



In de circa 20 mM. lange larve, die in figuur 1 afgebeeld is, treft men 

 aan de buikzijde een uitzakking van den buik even vóór de buikvin aan. 

 In de versche exemplaren ziet men op deze plaats de zwemblaas doorscheme- 

 ren. Verder is voor de larven van deze grootte de plaatsing der pigmentvlek- 

 ken niet onbelangrijk : men ziet een reeks kleine vlekken aan weerskanten van 

 het lichaam nabij de buikzijke, een grootere pigmentvlek even boven de anaal- 

 opening, eenige kleinere vlekken langs de buikzijde boven de anaalvin en ein- 

 delijk hier en daar zeer sierlijke stervormige pigmentvlekken tegen de kraak- 

 beenstukken, die de staartvin steunen, en tegen de stralen dezer vin. Maakt 

 men een dergelijke larve met behulp van Canadabalsem min of meer doorzich - 

 tig, dan ontwaart men althans op enkele plaatsen talrijke pigmentvlekken in 

 en tegen het vlies, dat de lichaamsholte bekleedt. In fig. 1 zijn deze duidelijk 

 te zien even voor de rugvin, alwaar men eveneens een gedeelte van het darm- 

 kanaal door den lichaamswand ziet heenschijnen. 



Ook in de structuur van de staartvin nam ik enkele eigenaardigheden waar, 

 die in sommige gevallen althans voor het herkennen van spieringlarven dienst 

 kunnen doen. De structuur van de staartvin en van de haar steunende been- 

 stukken is, voor zooverre mij bekend, voor het onderscheiden van jonge visch- 

 jes nooit aangewend: ik geloof echter het bewijs te kunnen leveren, dat zij 

 daarvoor niet van beteekenis ontbloot is. Aangezien het hier voor theoretische 

 beschouwingen de plaats niet is, worden afbeeldingen gegeven van de struc- 

 tuur dezer vinnen en wordt slechts een korte beschrijving daaraan toegevoegd. 



Het aantal wervels varieert bij de spiering eenigszins en bedraagt volgens 

 Day 60 — 62, Als laatste wervel wordt dan diegene beschouwd, die in de 

 figuren 4 — 6 van plaat III met z aangeduid is. Dat deze eigenlijk moest 

 opgevat worden als te zijn ontstaan uit vergroeiing van meerdere wervels kan 

 als zeker beschouwd worden : door mij werden echter praeparaten gemaakt van 

 den staart van spieringen van 30, 26, 40, 43, 58, 85 en 250 mM., doch 

 in geen dezer praeparaten zija sporen te zien van de grenzen der primaire 

 wervels. Schuins naar boven zich krommend strekt het uiteinde van dezen 

 wervel zich uit als een aanhangsel van aanzienlijke lengte. Dit aanhangsel is 

 oorspronkelijk het uiteinde van de chorda, bij de verbeening van den laatsten 

 wervel wordt de grens tusschen dezen en de vrij uitstekende chorda spoedig 



