280 



gewijze uitsteeksels aangeduid zijn. Soms zijn zij geheel vrij van elkander, 

 soms zijn de twee achterste in het midden met elkander vergroeid en vormen 

 zij zoo een x-vorraig geheel. Gewoonlijk treden er, evenals bij de zalm, aan- 

 stonds drie dergelijke beenstukjes op (fig. 6, i, k en l); het eerste stuk ver- 

 toont zich echter niet zoo constant als de twee achterste. Het ligt vrij naast 

 de twee andere (fig. 4), of is aan het onderste uiteinde met een der twee 

 andere vergroeid (fig. 6). Waarschijnlijk komt dit voorste beenstukje soms iets 

 later dan de twee andere, ten minste zou ik dit willen opmaken uit het voor- 

 komen van slechts twee dergelijke stukjes bij een larve van 20 m.m. en uit 

 het nog zeer klein zijn van dat voorste stuk in twee door mij waargenomen 

 gevallen, waarvan een afgebeeld werd (fig. 5). In één geval en wel bij een 

 omstreeks 25 m.m. lange spieringlarve bevond de voorste der drie valsche 

 doornen zich juist tegen en in het verlengde van den bovensten boog of het 

 doornsgewijze uitsteeksel van dien boog van den voorlaatsten wervel : bij geen 

 der latere stadiën werd echter ooit werkelijke vergroeiing van die twee been- 

 stukken waargenomen. In het eene waargenomen geval zijn de tegen elkander 

 aanliggende uiteinden van het doornsgewijs uitsteeksel en van den valschen 

 doorn beide kraakbeenig. 



Terwijl bij de 20 m.m. lange larve aan de bovenzijde van den laatsten 

 wervel geen andere beenstukken worden waargenomen als de twee of drie 

 bovengenoemde, zien wij dit aantal reeds bij de 25 m.m. lange larve grooter 

 worden; aan beide zijden van het naar boven gekeerde einde van de chorda 

 vertoonen zich twee beenstukjes (fig. 5 en 6, ?n en n), die geheel de betee- 

 kenis hebben van de door Lotz (l.c.) bij de zalm waargenomen dekstukken en die 

 b. V., wanneer de jonge spiering een lengte van 40 m.m. bereikt heeft, als 

 langwerpige beenplaatjes schuins naast elkander geplaatst zijn. Bij dezelfde 

 25 m.m. lange larve onderscheidt men nabij het uiteinde van de chorda aan 

 beide zijden een klein kraakbeenig plaatje, die ook door Lotz bij de zalm 

 waargenomen werden en die samen het ruggemerg tusschen zich innemen. 

 Homoloog met het „ eerste" dekstuk van Lotz is ongetwijfeld de dunne been- 

 plaat, die zich tusschen de boven beschreven valsche doornen en het opge- 

 richte gedeelte van den laatsten wervel inschuift en van welks optreden men 

 reeds bij de 40 m.m. lange spiering de duidelijkste sporen waarneemt: deze 

 beenplaat (fig. 4 en 6, o) vormt zich niet om gepraeformeerd kraakbeen. 



Wat de voorlaatste, op twee na laatste enz. wervels betreft, zoo kan men 

 deze bij 25 m.m. lange en kortere spieringlarven het beste onderscheiden met 

 behulp van hun bovenste en onderste bogen. Bij de 40 m.m. lange ex. zijn 

 echter de grenzen der biconcave wervels duidelijk aangegeven. In het voor- 

 komen van een of twee boogstelsels aan één wervel heerscht bij de achterste 

 wervels van de spiering een groote onregelmatigheid: het eenvoudigste is het 

 in fig. 4 afgebeelde geval: elke wervel is voorzien van een ondersten en van 



