282 



een bovensten boog, die zich beide in een doornsgewijs uitsteeksel voortzetten. 

 De boog van den voorlaatsten wervel draagt zoowel in dit, als in andere door 

 mij onderzochte gevallen een kort doornsgewijs uitsteeksel. In sommige dier 

 gevallen (fig. 5) waren de voorlaatste en de op twee na laatste wervels met 

 elkander versmolten, zooals zoowel uit de grootere breedte van dien wervel, 

 als uit het voorkomen van twee bovenste bogen kon afgeleid worden. On- 

 deraan kwam dan toch vaak slechts één onderste boog voor, of zit een tweede 

 half tegen den voorlaatsten, half tegen den op twee na laatsten wervel aan. In 

 andere gevallen (fig. 6) bleken de op twee en op drie na laatste wervels met 

 elkander vergroeid te zijn: men treft dan twee bovenste bogen aan den op 

 twee na laatsten wervel aan en vindt, dat de onderste boog van dien wervel 

 meer of minder duidelijk uit de vergroeiing van twee onderste bogen is voort- 

 gekomen. Steeds ontstaan zoowel de onderste als de bovenste bogen kraak- 

 beenig en in verbinding met de wervellichamen ; aan hun vrije uiteinde zijn 

 de doornsgewijze uitsteeksels der bovenste bogen alle geheel verbeend, terwijl 

 van de onderste bogen steeds de twee achterste (dus diegene van den voor- 

 laatsten en op twee na laatsten wervel) van een kraakbeenig uiteinde voor- 

 zien zijn. 



De verandering van de 30 a 25 m.ra. lange spieringlarve in de jonge spie- 

 ring is een zeer geleidelijke: de embryonale vleezige borstvin verandert inde 

 uit stralen opgebouwde doordat het vleezig gedeelte omgroeid wordt en op 

 die wijze de vrije rand van het oorspronkelijke vinnetje hoe langer zoo dichter 

 tot het oppervlak van het lichaam nadert. Voor de studie van den bouw en 

 de ontwikkeling van de borstvin is de spiering ongetwijfeld een gunstig 

 voorwerp, Behalve het groote kraakbeenstuk, waarin zich het beenige schou- 

 derblad en ravenbek-sleutelbeen ontwikkelen moeten, onderscheidt men aan 

 de borstvin van een 29 m.m. lange spiering reeds duidelijk meerdere i) basale 

 stukken; de kraakbeenstukjes van de tweede kraakbeenige radienrij, die b. v. 

 bij een 37 m.m. lange spiering goed zichtbaar zijn, ontbreken nog bij die 

 van 29 m.m. De uiterst fijne haren, die bij een spieringlarve op den rand 

 der borstvin zijn ingeplant, verdwijnen, als het vischje allengs grooter wordt. 

 Ik geloof mij niet te vergissen, als ik beweer, dat zij aan het uiteinde der 

 uit den rand van het vinnetje uitgroeiende stralen komen te zitten. Het uit- 

 groeien dezer stralen begint aan die zijde, die het verst van de buikzijde der 

 visch verwijderd is (de zijde die aan het metapterygium tegenovergesteld is) 

 en de beenige randstraal van de borstvin is dus de eerste, die uitgroeit. Bij 

 een spiering van 29 m.m. vertoont de borstvin aan de eene zijde reeds stra- 



1) Wiedersheim (Lehrb. d. vergl. Anatomie der Wirbelthiere. 1883) beeldt het geraamte 

 van de borstvin van de forel af (bl. 181). Bij de spiering komt een basaalstuk meer 

 voor, dan hij afbeeldt. 



