284 



len, terwijl de naar de buikzijde der visch toegekeerde kant van deze vin nog 

 met de fijne haren der embryonale vin bezet is. 



Een tweede verandering betreft de verhouding van de breedte van het 

 vischje tot de lengte. Zooals reeds werd meegedeeld is die verhouding bij een 

 der jongste door mij onderzochte vischjes als 2 : 22 of 1 : 11. Is het vischje 

 29 m.m. lang, dan is de breedte reeds 31/4 m.m., de verhouding dus als 1:9; 

 bij een vischje van 37 m.m. bedroeg de breedte 51/3 m.m., was de verhouding 

 dus als 1 : 6.7 enz. Op die grootte heeft het vischje ook zijn doorschijnend- 

 heid verloren; de schubben ontbreken echter nog geheel. Het ontwikkelen 

 der schubben geschiedt zeer geleidelijk ; bij een vischje van 45 a 50 m.m. 

 lengte onderscheidt men reeds gemakkelijk aan het oppervlak vierkante velden, 

 die met de later zich vormende schubjes in grootte overeenstemmen. Duide- 

 lijke schubben bespeurt men echter eerst bij vischjes van 60 a 65 m.m. lengte. 



Wat de plaatsing der vinnen betreft, zoo verandert alleen de buikvin hare 

 plaats eenigszins ten opzichte van de rugvin: bij de 20 m.m. lange larve is 

 de buikvin even vóór de rugvin ingeplant, terwijl die vin later juist onder 

 het begin van de rugvin gezeten is. Bij een vischje van 43 m.m. (PI. III, 

 fig. 7) neemt de buikvin haar blijvende plaats reeds in. 



Clupea harengus, Linn. De Haring. (Zie Plaat V, fig. 2—6. PI. VI, fig. 

 1— 5-) Vooral in Maart treft men op het HoUandsch Diep zeer veel haring- 

 broed aan: doorzichtige sterk uitgerekte, vrij platte en bijna over de geheele 

 lengte even breede vischlarven, wier lengte (zonder de staartvin gemeten) 40 

 a 42 m.m. bedraagt, terwijl hun breedte ongeveer 5 m.m, is. Deze vischjes 

 hebben nog volstrekt geen schubben en vleezige borstvinnen. Daartusschen 

 bevonden zich echter ook enkele, die veel kleiner waren, wier lengte 26 a 28 

 m.m. en wier breedte slechts 21/3 a 8 m.m. bedroeg. Deze laatste waren echter 

 veel minder talrijk dan die van circa 40 m.m. lengte: de groote massa van 

 het „ haringkaf" behoort tot de laatstgenoemde categorie. Ook in de tweede 

 helft van Juni werden haringlarven in de kuilen aangetroffen: deze waren 

 echter toen lang niet zoo algemeen als in Maart en bovendien waren zij be- 

 langrijk kleiner. 



Fig. 1 op PI. VI is een afbeelding van een haringlarf, die zonder de 

 staartvin gemeten 28 m.m. lang is, de breedte bedraagt 21/3 m.m. De kop 

 is weinig korter dan een zesde van de lengte van het lichaam en is tamelijk 

 spits. Het oog heeft een middellijn, die slechts een vierde van de lengte van 

 den kop bedraagt. Tusschen het oog en het spitse uiteinde van den kop 

 neemt men aan beide zijden duidelijk een riekgroeve waar. De onderkaak 



