288 



aantallen zijn vrijwel dezelfde: ik telde er op den horizontalen tak van den 

 voorsten kieuwboog bij een spieringlarve van 25 m.m. 20, en bij een haring- 

 larve van 27 m.m. 19. Bij de spiering neemt dit aantal echter niet toe, als 

 de visch grooter wordt, bij de haring daarentegen wél: een volwassen op het 

 Hollandsch Diep gevangen haring heeft op den horizontalen tak niet minder 

 dan 40 tanden. 



De borstvinnen zijn onmiddellijk achter den kop geplaatst. Bij een larve 

 van 28 m.m. is het een plaatje, dat vrij wel den vorm heeft van een cirkel- 

 sector, welks tophoek ongeveer 130° bedraagt. De met den achterrand van 

 den kop evenwijdig loopende zijde is de kant, met welken de vin aan den 

 romp bevestigd is; de met deze zijde een hoek van 130° beschrijvende zijde 

 loopt ongeveer evenwijdig met de buikzijde van het lichaam der larve. De 

 sterk gebogen naar achteren en naar boven gekeerde derde zijde van de buik- 

 vin is met haren bezet; evenals bij de spiering zijn die haren, die meer naar 

 den buik der larve toe aan den vrijen rand der vin ingeplant zijn, bestemd 

 later verloren te gaan; diegene daarentegen, die meer naar boven gekeerd 

 zijn, komen later aan het eind der stralen van de blijvende borstvin te zitten. 



Wat verder de ontwikkeling van deze vin tot de blijvende borstvin betreft, 

 zoo gelukt het reeds in een borstvin van een larve van circa 40 m.m. de 

 tegenwoordigheid van afzonderlijke kraakbeenig gepraeformeeerde skeletstukken 

 aan te toonen. De 25 a 30 m.m. groote larve bevat in haar ongeveer V-j^ 

 m.m, groote borstvin een uiterst dun kraakbeenig plaatje, dat vrij wel den 

 vorm heeft van de vin zelve. De 40 m.m. lange larve heeft een borstvin van 

 2.6 m.m. Verwijdert men onder het praepareer-mikroskoop de huid en de 

 spiervezelen, die de kraakbeen plaat bedekken, dan komt deze laatste voor den 

 dag. De afzonderlijk kraakbeenstukjes hangen nog samen, maar de grenzen 

 zijn duidelijk aangegeven door de sterke vermeerdering der kernen daar ter 

 plaatse: gemakkelijk onderscheidt men dan ook het groote kraakbeenstuk a 

 (fig. 4 PI. V) uit hetwelk later door verbeening het scapulare en coracoideum 

 ontstaan zal, het aan het metapterygoideum beantwoordende stuk b en de 

 basaalstukken c, d en e. In fig. 5 op PI. V wordt een afbeelding gegeven, 

 die de verdere ontwikkeling van het geraamte der borstvin bij de haring kan 

 aantoonen; coracoid, metapterygoideum en basaalstukken zijn met dezelfde 

 letters aangeduid als in fig. 4. Zeer belangrijk komt mij het feit voor, dat 

 het derde basaalstuk (fig. 5, é) aan het distale uiteinde drie duidelijke kraak- 

 beenige knobbels draagt, die dienen voor de articulatie met evenzoovele kraak- 

 beenstukjes van de tweede radienrij en die het denkbeeld aan de hand doen, 

 dat dit derde basaalstuk uit meerdere oorspronkelijke basaalstukken opgebouwd 

 is. Niet alleen heeft Clupea dus evenals de Salmoniden vier basalia; meer 



