292 



stralen vrij duidelijk te onderscheiden en bij de bedoelde larve ten ^etale 

 van 15 of 16 aanwezig. Ook deze vin verplaatst zich een weinig gedurende 

 de ontwikkeling van de haring: bij een jong haringje van 83.5 m.ra. begint 

 de aarsvin op 54 ra.m. van het begin van den kop. Het heeft dus op dezen 

 leeftijd voor deze vin tot index 1.54. 



Nu nog enkele opmerkingen over den bouw der staartvin. In 't alge- 

 meen laat zich deze goed vergelijken met die van de spiering en dit betreft 

 zoowel de inplanting van de stralen, als het samenstel van het geraamte. 

 Voor dit laatste geef ik een afbeelding in PI. V, fig. 6, voor welke afbeel- 

 ding een preparaat van een 140 m.m. lange haring vervaardigd werd. In 

 deze figuur zijn de deelen, die homoloog zijn met die van de spiering met 

 dezelfde letters aangeduid: b, c, d, e, f, ff en h zijn de onder het opgeheven 

 uiteinde van de wervelkolom geplaatste beenstukken (hypurals); k en l ver- 

 tegenwoordigen de bij de zalm en de spiering ten getale van drie aanwezige 

 „valsche bovenste doornsgewijze uitsteeksels" (Kölliker) ; m enn zijn zijdelings 

 tegen het naar boven gekeerde uiteinde van de chorda geplaatste dekstukken : 

 de sterke en eigenaardige ontwikkeling van het met m aangeduide dekstuk is 

 kenmerkend voor de haring, de sprot en de elft (in 't algemeen dus waar- 

 schijnlijk voor het geslacht Clupea). Een dergelijk dekstuk komt bij het ge- 

 slacht Barbus voor en ontving daar van Ryder den naam van een zijdelings 

 verplaatst epurale beenstuk (laterally displaced epural bone). De laatste ') 

 staartwervel (z) heeft bij de haringachtige visschen een duidelijken bovensten 

 boog, die een min of meer rudimentair doornsgewijs uitsteeksel (o) draagt. 

 De voorlaatste en op twee na laatste wervel (t/ en x) dragen elk een boog 

 met doornsgewijs uitsteeksel (t, u); onregelmatigheden wat de plaatsing en 

 aantallen dezer bogen ten opzichte der laatste wervels betreft, zooals ze bij 

 de spiering voorkomen, schijnen bij de haring niet zoo algemeen te zijn. 

 Bijzonder opmerkelijk is bij de haringachtige visschen verder het voorkomen 

 van een kort naar onderen gekeerd uitsteeksel {l') naast het hypurale stuk 

 {b\ dat het voorste is van diegene, die aan den laatsten wervel zijn ingeplant. 

 Bij de ongeveer 40 m.m. lange haringlarve is dit uitsteeksel reeds aanwezig als 

 een beenige doorn, die ontspringt van den sterk verbreeden kraakbeenig aan- 

 gelegden voet van het eerste hypurale stuk b: den ondersten boog van den 

 laatsten goed te onderscheiden wervel z. Feitelijk is dit echter de laatste 

 wervel niet: gemakkelijk onderscheidt men aan een larve van circa 40 m.m. 

 de grenzen van nog een tweetal daaropvolgende wervels ^) ; d representeert den 



1) Eigenlijk de wervel, die gewoonlijk als laatste staartwervel beschouwd wordt; zie 

 hetgeen verder hierover wordt medegedeeld. 



2) In zijn uitvoerig opstel over de osteologie van de haring, openbaar gemaakt in het 



