302 



van „uiterste" rorraen: vele ex. staan wat hun maten betreft min of meer 

 tusschen beide in, ofsclioon het niet valt te loochenen, dat de meerderheid 

 meer tot den vorm van fig. 4, als tot dien van fig. 5 nadert. In de hieronder 

 volgende tabel zijn de met den in fig. 4 afgebeelden vorm overeenkomende 

 haringen aangeduid met A, B, G enz daarentegen diegene, die met den meer 

 uitgerekten vorm overeeenstemmen met A\ B', C' enz. 



Uit deze cijfers blijkt, dat de grootere hoogte een vrij wel op zich zelf 

 staande eigenschap is van de met A, B, C enz. aangeduide jonge haringen; 

 wat de rugvin betreft zoo heeft deze nu weer een grooteren index, zit dus 

 meer naar voren bij de lagere exemplaren dan weer bij de hoogere en dit- 

 zelfde is het geval met de buikvin en met de aarsvin. A.lleen de lengte van 

 den kop schijnt in 't algemeen geringer te zijn bij de hooge exemplaren, dan 

 bij lagere exemplaren von ongeveer dezelfde lengte. Het is echter zeer de 

 vraag of bij vergelijking van een veel grooter aantal exemplaren dit verschil 

 constant zou blijken te zijn. Uit de verkregen cijfers — en hieromtrent zal 

 wel geen twijfel mogelijk zijn — blijkt niet, dat het verschil in hoogte 

 als een bepaald rasverschil beschouwd moet worden. Mij komt het het waar- 

 schijnlijkste voor, dat het verschil in voorkomen het gevolg is van een meer 

 of minder doorvoed zijn van de jonge haringen. Vele der zeer smalle haring- 

 jes hebben een geheel ledigen maag; de hoogere dikkere vischjes daarentegen 

 hebben de maag alle gevuld met spijs: deze bestaat uit kleinere schaaldieren 



1) Bij het vergelijken der maten van dit lijstje met diegene, welke wij in het rapport 

 op bladz. 138 opnamen, houde men in het oog, dat hier de geheele lengte, daar die 

 zouder de staartvin bedoeld werd. 



