314 



schijnlijk bevinden zich hun voornaamste paaigronden dan ook hooger op de 

 rivier zelve en op haar zijrivieren. Daar zou men dus ook de jongste levens- 

 stadien moeten gaan opzoeken, wilde men ze leeren kennen. Ik geloof n. 1. 

 niet, dat ze ooit onderzocht, althans beschreven zijn. 



Moet men nu voor de jonge circa 45 m.m. lange elftjes, die in het eind 

 van Juli gevangen werden aannemen, dat zij uit eieren geboren zijn, die 

 ongeveer een jaar geleden gelegd waren? Of wel moet men het er voor hou- 

 den, dat zij afkomstig zijn van ouders, die zich reeds in het eind van April 

 of in het begin van Mei hebben voortgeplant en dat hun eieren evenals die 

 der voorjaars- (brakwater-) haringen slechts weinige dagen hebben noodig ge- 

 had om uit te komen, terwijl de larQes slechts twee a drie maanden behoefden, 

 om den blijvenden vischvorm aan te nemen? 



In den beginne was ik van laatstgenoemde meening en zoo werd de hierop 

 betrekking hebbende passage in het rapport (bladz. 120) opgesteld. Nadat het 

 rapport was ingediend, vond ik, dat Metzger zich geheel in overeenstemming 

 met de door mij uitgesproken denkbeelden over de voortplanting der elften 

 had uitgelaten. De hierop betrekking hebbende mededeeling van Metzger i) 

 is de volgende : „ Tegen het eind van Mei is in den regel de vangst in Hol- 

 land en ook bij Wezel gedaan. De de rivier afdrijvende uitgepaaide visschen, 

 van welke vele met warm weder dood gaan, zijn niet te gebruiken. Het rijp 

 worden van de wijQes moet (soU) plotseling intreden en het kuitschieten moet 

 (soU) slechts 's nachts aan het oppervlak van het water met veel geraas plaats 

 vinden. De bevruchte eieren hebben bijna hetzelfde soortelijk gewicht als het 

 water en drijven daarom waarschijnlijk nabij den bodem. Een kuiter van 

 7 pond, die ik kort voor de kuit rijp was onderzocht, had circa 150.000 eieren 

 in; de eierstokken wogen te zamen 560 gram. De duur van het ontwikke- 

 lingsproces der eieren is bij 12° a 14° R. 7 tot 10 dagen. De jonge visschen 

 groeien snel en bereiken in hun eerste herfst reeds een lengte van 6 tot 

 10 cm. Zij verlaten het zoete water waarschijnlijk in den loop van het vol- 

 gende voorjaar. In zee groeien zij op tot een lengte van 50 a 70 centim. en 

 daarboven en verkrijgen zij een gewicht van 2 tot 4 kilogr.' enz. 



Zooals men ziet, sluit zich dit in 't algemeen goed aan, aan hetgeen wij 

 daarover schreven; alleen kwamen wij tot een andere meening, waar het de 

 beantwoording gold der vraag, hoe lang de jonge elften op de rivier zouden 

 blijven vertoeven. Ofschoon nu door ons geen nieuwe waarnemingen ingesteld 

 werden, die ons beter konden inlichten omtrent de voortplantingsgeschiedenis 

 van de elft, willen wij toch niet nalaten er hier aanstonds op te wijzen, dat 

 het zich slecht laat rijmen met de Kröyer-Nillsonsche opvatting van den 



1) A. Metzger, Fischerei und Fischzucht ia den Binnengewassern. Tübiugen, H. Laupp Jr. 

 1887. (Overdruk uit: Lorey's HaEdbuch der Forstwirthschaft. Bd. 1, 2 Abth.) 



