59 



sche exemplaren van bet museum te Kopenhagen zijn nabij Ska- 

 gen gevangen. 



Kerbert ') determineerde (1884) als Eledone cirrhosa Lam. et 

 d'Orb. een bij Kijkduin gevangen exemplaar van deze soort, ter- 

 wijl Max Weber ') (1893) mededeelde een exemplaar van E. Al- 

 drovandi van Nieuwediep te hebben ontvangen. 



In de verzameling van het Zoölogisch Station te Helder be- 

 vinden zich drie exemplaren, waarvan twee in 1892 en een in 1893 

 levend uit de Noordzee aangebracht werden en die vermoedelijk 

 ook tot E. cirrhosa, Lam. spec. gerekend moeten worden. Ik 

 durf dit echter niet met zekerheid te zeggen , daar het alle vrou- 

 welijke exemplaren zijn en men de soorten (volgens Steenstrup 

 en Posselt) het beste met behulp van de gehectocotyliseerde ar- 

 men der mannetjes onderscheiden kan. 



A priori is het waarschijnlijk, dat de Eledone-soort, die bij 

 ons het algemeenste wordt aangebracht , dezelfde is , als de eenige , 

 die volgens Norman en Posselt tot nog toe aan de kusten van 

 Groot- Brittan nië en van Denemarken is aangetroffen. Of die soort 

 echter in werkelijkheid met het eenige indertijd door Lamarck 

 onderzochte exemplaar overeenstemt — waag ik niet te beslissen. 



2. Sepiola scandica, Stp. 



Sepiola scandica, Steenstrup, Notae Teuthologicae. 6. Over- 

 sigt Danske Vidensk. Selsk. Forhandl. 1887. p. 65. 



In 1877 werden op de Westerschelde niet ver van Vlissingen 

 en ook in de Noordzee enkele exemplaren van een Sepiola ver- 

 zameld , die als S. Rondeletii in de verzameling der Vereeniging 

 geplaatst werden. Dit is een onjuiste determinatie geweest: de 

 vinnen, die zijdelings aan den mantel gehecht zijn, zijn bij de 

 exemplaren der verzameling niet half zoo lang als de mantel en 

 deze zouden langer dan die halve mantellengte moeten zijn, zou- 



1) Beitrage zur Kenntniss der Niederlandischen Fauna, Nederl. Tijds. v. d. Dierk. 

 V. 1. 1884. p. 6. 



2) Tijdschr. Ned. Dierk. Vereen. (2). IV. 1893. Verslagen blz. XXVIII. 



