60 



den de dieren werkelijk tot S. Rondeletii behooren. Norman be- 

 twijfelt of de echte S. Rondeletii wel aan de Engelsche kust voor- 

 komt; voor Denemarken vermeldt Posselt alleen S. scandica en 

 S. atlantica, d'Orb. 



Van deze zelfde soort werden nu in 1884 aan den binnenkant 

 van Callobank (Mond van de Westerschelde) tot bij de ton van 

 het Zuiderhoofd op een diepte van 7 vaam nog zes exemplaren 

 door mij gevangen , en deze bevinden zich thans eveneens in de 

 verzameling van het Station. 



3. Sepiola atlantica, d'Orbigny. 



Sepiola atlantica, d'Orbigny, Céphalopodes Acét. 1839. p. 235. 



Tegelijk met zes exemplaren van S. scandica ving ik in 1884 

 aan den binnenkant van Callobank (Mond van de Westerschelde) 

 tot bi] de ton van het Zuiderhoofd dreggende op een diepte van 

 7 vaam , een exemplaar van deze soort. Zij onderscheidt zich van 

 de vorige door dat de vinnen , die zijdelings aan den mantel gehecht 

 ziJQ, bij haar evenals bij S. Rondeletii, langer dan de halve 

 mautellengte zijn. Van S. Rondeletii onderscheidt men S. atlan- 

 tica door het aantal zuignappen aan het uiteinde van het eerste — 

 meest ventrale, volgens Norman; vierde — paar voelarmen. S. 

 Rondeletii heeft aan alle armen over hunne geheele lengte twee 

 rijen van dezelfde zuignappen , S. atlantica daarentegen aan het 

 uiteinde van dat eerste paar meerdere rijen van zeer kleine, als 

 rudimentaire zuignapjes. Het eene in de collectie van het Zoölo- 

 gische Station aanwezige exemplaar van deze soort liet zich van 

 de exemplaren van S. scandica goed onderscheiden , zoowel door 

 de boven opgenoemde kenmerken , als door dat het een weinig 

 grooter is en eindelijk door dat de donkere vlekken , die op de 

 huid zichtbaar zijn , bij S. atlantica veel talrijker en veel scherper 

 begrensd, meest langrond van vorm zijn. De afbeelding (Fig. 

 10 en 11 op Plaat II) van Sepiola Rondeletii by Herklots kan 

 zeer goed op deze soort betrekking hebben. 



4. Ommastrephes sagittatus, Lamk. spec. 



Loligo sagittata, Lamarck, Histoir. nat. d. anim. s. vertèbres 

 VII. 1822. p. 663. 



