64 



der buitenste rijen. Het voorwerp is echter slechts 54 millimeter 

 lang, wellicht is het dus een onvolwassen exemplaar en het is 

 niet onmogelyk, dat de grootte-verhouding der zuigschijven on- 

 derling zich met den groei van de voorwerpen wijzigt. 



Dit exemplaar werd in 1877 op de Westerschelde niet ver van 

 Vlissingen gevangen. 



7. Loligo media, Linn. spec. 



Sepia media, Linnaeus, Systema naturae. Edit. XII. 1767. 



p. 1095. N°. 3. 

 Loligo subulata, Lamarck, Hist. nat. d. anim. s. vertèbres. 

 1822. VIL p. 664. 

 Kerbert vermeldde deze soort voor het eerst (1884) voor de 

 Nederlandsche Fauna. De Dierkundige Vereeniging bezit er echter 

 twee exemplaren van sedert 1877. Zij werden in de Noordzee 

 gevangen, maar er is niet bij aangeteekend in welk gedeelte dit 

 geschiedde. De grootte der exemplaren — dat beide mannetjes 

 zijn — bedraagt 8.5 en 10 centimeter. Een derde exemplaar van 

 + 9 centimeter werd in 1884 aan den binnenkant van Callo- 

 bank (Mond v. d. Westerschelde) op eene diepte van 7 vaam 

 gevangen. 



In de verzameling bevinden zich dergelijke eierkapsels als die 

 van Loligo Forbesii, maar veel korter en meer gezwollen. Deze 

 werden in 1885 bij Borkumrif op 17 vaam diepte gevischt. Ik 

 acht het waarschijnlijk, dat zij van Loligo media afkomstig zijn. 



8. Sepia ofificinalis, Linn. 



In de verzameling bevinden zich twee exemplaren van deze 

 soort. Beide zijn van de kust van Walcheren afkomstig, waar 

 men, te Westkapelle b. v., deze dieren altijd nog zeekatten noemt. 

 Op andere punten der Nederlandsche kust zoo bij Helder enz. 

 is deze soort echter ook niet zeldzaam ; zij moeten echter toe- 

 vallig in de vischtuigen der visschers geraken en daarom is het 

 niet altijd gemakkelijk , als men er exemplaren van wenscht , die 

 ook machtig te worden. Ook van de zeer kennelyke eiertrossen 



