83 



epithelium. Eindelijk ziet meu iu fig. 7 een derde celmassa in 

 het bindweefsel promineeren. 



Er bestaan dus op een plaatvormige , continue verdikking van 

 het epithelium als basis, drie omschreven woekeringen, die in het 

 onderliggend weefsel binnendringen en zooals de tusschenliggende 

 figuren 4 en 6 aantoonen, onafhankelijk van elkaar zijn. 



Rechts. 



In hoofdzaak is hier hetzelfde te zien, behalve dat hier slechts 

 twee dergelijke woekeringen bestaan , die echter reeds iets ver- 

 toonen, wat aan de linkerzyde niet bestaat, n. 1. het begin eener 

 holtevorming, zooals in figg. 8 en 10 is voorgesteld. De geheele 

 celmassa is ingezonken en aldus dringt in die massa een diver- 

 tikel van de peritoneaal-holte in. De tusschenliggende fig. 9 bewijst 

 ook hier weer , dat zoowel de naar binnen woekerende celmassa's 

 als de in hen optredende lumina onderling niet samenhangen. 

 De derde woekering ontbreekt hier. Ten slotte zij nog opgemerkt, 

 dat aan beide zijden het voorste blinde uiteinde van de Wolff- 

 sche gang eerst distaal van het geheele systeem van woekeringen 

 werd gevonden. 



Embryo C. 



Extremiteiten als bij B. Nierbekken duidelijk zichtbaar; reeds 

 zyn daarvan twee vertakkingen uitgegaan. Het lumen van de lens 

 is kleiner dan bij het vorige embryo, doch is toch nog een vrij 

 wijde spleet. 



Bij dit embryo zijn de woekerende celmassa's veel dieper in- 

 gedrongen en ook de in hen optredende lumina zijn veel grooter 

 geworden , zoodat we thans den algemeen gebruikelijken term 

 » trechteropeningen" op hen mogen toepassen. De eerste inzinking 

 is reeds over een reeks doorsneden te vervolgen , als een vlakke 

 wijde boog beginnend , die zich langzamerhand tot een dieper en 

 dieper wordende groeve vernauwt. Dit is te zien in fig. 27 , een 

 reconstructie van een 30-tal op elkaar volgende doorsneden , waarin 

 elke mM. lengte aan één doorsnede beantwoordt. Men ziet het 

 langzamerhand dieper worden der inzinking van a tot 6; men 



