89 



doovsnedeu te vervolgen, zonder dat ergens meer een spoor eener 

 vroegere deeling is te vinden. Het laatste stuk van de gang heeft 

 geen lumen , is dus een soliede celraassa, die spits toeloopend, 

 evenals bij het vorige embryo , in den wand van de WolSsche 

 gang eindigt. 



Uit dit alles blijkt, vooral weer te zien door een vergelijking 

 van reconstructie E met die van D , (figg. 28 en 29) dat de ver- 

 smelting, die in het vorige stadium reeds aan de ostia begonnen 

 was, naar beneden is voortgeschreden en byna haar eindpunt be- 

 reikt heeft, nl. het punt, waar de twee celstrengen door hun con- 

 vergentie het eerst samenkwamen. Dit punt is in dit stadium 

 nog precies aan te geven ; het is daar , waar de beide deelen van 

 de Müllersche gang, na over een kleine uitgestrektheid gescheiden 

 te zijn door tusschenliggènd weefsel (zie reconstructie bw.), weer 

 samenkomen ; het is dus de eerste doorsnede , waar weer één lumen 

 voorkomt (fig. 20). 



Maar behalve deze vereenvoudiging van het ostium en wat 

 daar onmiddellijk bij behoort, is de Müllersche gang zelf veel 

 langer geworden , en de vraag is , hoe die groei heeft plaats ge- 

 had. We zagen reeds in het vorige stadium , hoe het distale deel 

 van de naar beneden gewoekerde celniassa zich tegen de WolfF- 

 sche gang had aangelegd en in haar wand overging. Slechts in 

 één figuur, nl. de laatste van serie D (fig. 17) was die versmel- 

 ting duidelijk en ik besloot dan ook niet daaruit , dat hier reeds 

 een afsplijting van cellen uit den wand van de Wolffsche gang 

 had plaats gehad , doch wel , dat alle gegevens voorhanden waren, 

 om aan te nemen , dat van nu af de groei van de Müllersche 

 gang op die wijze zou plaats vinden. Inderdaad blijkt dan ook 

 bij onderzoek van oudere stadia dan D, dat dit aldus geschiedt. 

 Een afbeelding van dit proces komt bij de beschrijving van het 

 volgende stadium. 



Rechts. 



Hier is aan de Müllersche gang en haar ostium zelf niets bij- 

 zonders te zien, doch de serie figuren 21 — 26, dient om de aan- 

 dacht te vestigen op iets , wat ik meermalen waarnam en hier 



