05 



lichaam als basis , woekeren soliede celmassa's in het onder- 

 liggend weefsel. De onderste blijft spoedig in ontwikkeling 

 achter en verdwijnt meestal zonder een spoor na te laten. 

 De beide bovenste vereenigen zich met elkaar en groeien ge- 

 zamenlijk voort, tot ze zich tegen de Wolffsche gang aan- 

 leggen. Intusschen is in elk der celwoekeriugen van uit de 

 peritoneaal-holte een lumen opgetreden; dit gaat vandaar 

 voort tot in de celstrengen en eindelijk in het door versmel- 

 ting der twee ontstane gemeenschappelijke stuk. Vervolgens 

 versmelten de beide ostia en vaudaar uit, ook de beide cel- 

 strengen , zoodat dan één buis met één ostium is ontstaan. 

 Hierna verplaatst zich het ostium naar voren , doordat de 

 randen der groeve , die van het ostium proximaalwaarts gaat, 

 zich van achteren naar voren tegen elkaar leggen en met 

 elkaar versmelten. 

 2. Uit de Wolffsche gang. 



Dit tweede stuk ontstaat echter niet geheel uit de Wolff- 

 sche gang , nl. van boven naar beneden wordt het aandeel , 

 dat de Wolffsche gang aan de vorming van de Müllersche 

 neemt, steeds kleiner, zoodat het bovenste stuk geheel, het 

 onderste slechts voor een betrekkelijk klein deel daarvan moet 

 worden afgeleid ; echter kan men toch niet op grond daarvan 

 een tweede verdeeling gaan maken , want er is geen scherpe 

 grens tusschen twee stukken , die op geheel verschillende 

 wijze ontstaan, maar het aandeel, dat de VVolffsche gang 

 heeft aan de vorming der Müllersche wordt » geleidelijk" 

 kleiner. 

 Na aldus Tupaia uitvoerig beschreven te hebben, zal ik niet 

 op dezelfde wijze te werk gaan voor de overige genera. In hoofd- 

 zaak is hier hetzelfde te vinden. Ik bepaal me dus tot het be- 

 schrijven der verschillen. Ik zal ook hierbij het stadium aanduiden 

 met dezelfde letters als bij Tupaia, zoodat Tupaia B en Talpa B 

 overeenkomstige ontwikkelingsstadia van de Müllersche gang re- 

 preseuteeren. 



