102 



die zich onderscheiden door hun grootte en vooral den medialen 

 wand vormen ; een ander deel , dat over het geheel uit kleinere 

 cellen bestaat, wordt geleverd door de Wolffsche gang en be- 

 vindt zich natuurlijk dus vooral aan de naar haar toegekeerde 

 zijde. Hiermee stemt overeen, dat men in de laatste doorsnede, 

 waar iets van de Müllersche gang te vinden is (n.1. fig. 49 rechts), 

 alleen grootere kernen vindt in genoemde gang. 



Een samenvatting der resultaten voor Talpa geeft bijna vol- 

 komen hetzelfde als voor Tupaia. 



De Müllersche gang moet weer in twee deelen verdeeld worden , 

 die op een geheel verschillende wijze ontstaan. 



1. Uit het peritoneaal-epithelium. 



Er worden 2 ostia gevormd , die vroeger dan bij Tupaia en 

 op eenigszins andere wijze , door een zijdelingsche verplaat- 

 sing versmelten. De uit die inzinkingen gewoekerde celstrengen 

 vereenigen zich en leggen zich tegen de Wolffsche gang aan. 

 De plaats , waar dit geschiedt , is de onderste grens van het 

 eerste stuk. Dit stuk is bij Talpa ongeveer even lang als 

 bij Tupaia, want ook hier wordt het proximale einde van 

 de Wolffsche gang in de vroegere stadia achter de tweede 

 inzinking gevonden. 



2. Uit de Wolffsche gang. 



Hiervan geldt volkomen wat voor Tupaia is gezegd , d. i. 

 naarmate men van voren naar achteren gaat, wordt de 

 zelfstandigheid van de Müllersche gang, die in haar voorste 

 uiteinde geheel uit de Wolffsche ontstond, steeds grooter. 



Ik kan niet nalaten nog met een enkel woord terug te komen 

 op het onder 2 genoemde feit, dat ik nu reeds voor Tupaia en Talpa 

 constateerde. Men moet in de wetenschap skeptisch zijn. Ik ben 

 het geweest, vóór ik dit feit, als zeker vaststaand, neerschreef; 

 mijn lezers zullen het zeker zijn bij de beoordeeling van de be- 

 trouwbaarheid van elk feit en vooral van een , dat zooals dit , 

 nieuw is. 



