104 



3. JErinaceus. 



Deze is het moeilijkst te begrijpen en het was dan ook slechts 

 door het onderzoek van zeer vele embryonen , dat het me gelukte , 

 uit de zoo veelvuldig voorkomende afwijkingen, het gewone te 

 herkennen , dat ten slotte vrij gemakkelijk teruggebracht kon 

 worden tot de zooveel eenvoudiger verhoudingen van Tupaia en 

 Talpa. 



Ook hier worden twee ostia aangelegd , die evenals bij Talpa in 

 zijdelingsche richting ten opzichte van elkaar zijn verplaatst, 

 maar nog spoediger met elkaar versmelten. Ik heb zoowel de twee 

 ostia naast elkaar aangetroffen als ook het door versmelting ont- 

 stane definitieve ostium gevonden in een vorm , die nog duidelijk 

 de wijze van ontstaan liet herkennen. Eerst als die versmelting 

 is tot stand gekomen, komt een merkwaardig verschil voor den 

 dag met Tupaia en Talpa. 



Embryo B. 



Geen aanleg van vingers. Het nierkanaal heeft reeds twee vertak- 

 kingen , waarvan elk weer het begin van een volgende deeling 

 vertoont. De achterste lenswand is wel reeds verdikt, doch puilt 

 nog niet in het lumen uit. 



In fig. 50 ziet men tusschen Wolffsche gang en peritoneaal- 

 epithelium een celmassa liggen als voortzetting van het twee door- 

 sneden hooger gelegen ostium abdominale van de Müllersche gang. 

 Deze celgroep is dus de aanleg van de gang , echter nog zonder 

 lumen. Men ziet reeds hier een spleet, die een gedeeltelijke schei- 

 ding in twee deelen , een lateraal, en een mediaal, teweegbrengt. 

 In fig. 51 ziet men slechts twee veel kleinere en geheel van elkaar 

 gescheiden groepjes, elk van 3 of 4 cellen, die echter door hun 

 plaats blijken de voortzettingen te zijn van de in fig. 50 reeds 

 herkenbare twee deelen. Deze celgroepjes zijn nog door eenige door- 

 sneden te vervolgen , terwijl ze steeds dichter bij de Wolffsche 

 gang komen te liggen, waarmee ze eindelijk versmelten, zoodat 

 men dan de Wolffsche gang ziet, wier wand op twee plaatsen 

 een goed omschreven verdikkingf vertoont, 



