107 



gelegd. Het eiude vau de Müllersche gang bevindt zich ODgeveer 

 op de halve hoogte van het WolfFsche lichaam. 



De afbeeldingen, aan dit embryo ontleend, stellen voor, hoe 

 zich bij Erinaceus in dit en in jongere stadia het proximale deel 

 van de Müllersche gang gewoonlijk verhoudt, en doen zien, dat 

 de toestand van het embryo D, waar het proximale deel van de 

 Müllersche gang reeds één goed begrensd geheel vormt, niet als 

 het gewone mag worden beschouwd. 



Wanneer men van het ostium abdominale distaalwaarts gaat, 

 dan ziet men spoedig de eerst zeer scherp omschreven Müllersche 

 gang wat minder duidelijke grenzen krijgen , n.1. aan de dorso- 

 laterale zijde. In vele doorsneden ziet men een ronde Müllersche 

 gang (zie fig. 60) en dorso-lateraal daarvan een celgroep , waar- 

 van men niet zou weten te zeggen , of die er al of niet bij be- 

 hoorde , wanneer men alleen dit beeld bekeek. Vervolgt men nu 

 echter naar boven, dan ziet men die celgroep nu eens meer dan 

 minder innig samenhangen met de buis , tot ten slotte beide zich 

 voor goed met elkaar vereenigen en dan gezamenlijk overgaan in 

 het epithelium , dat het ostium abdominale omgeeft. Hetzelfde, 

 wanneer men distaalwaarts gaat, zooals fig. 61 doet zien. De 

 Müllersche gang is hier natuurlijk veel kleiner en duidelijk één 

 geheel. Toch ziet men nog een aanduiding eener vroegere deeling 

 in de rangschikking der kernen om het excentrische lumen, en 

 de beide deelen vau fig. 60 zijn hier nog terug te vinden. 



In de lagere doorsneden vindt men voortdurend slechts één 

 buis, waaraan niets te zien is, dat wijst op een vroegere deeling, 

 zoodat we veilig mogen besluiten, dat het stuk, dat distaal is 

 gelegen van de doorsnede, waaraan fig. 61 is ontleend, zich als 

 één celmassa van de WolfFsche gang heeft afgescheiden. Daar bij 

 alle embryonen een overblijfsel eener vroegere deeling slechts werd 

 gevonden in het bovenste deel van het WolfPsche lichaam , moeten 

 we aannemen , dat de twee celstrengen , in het bovenste deel van 

 het WolfFsche lichaam onafhankelijk van elkaar, zich hier of daar 

 aaneenlégden en van hier af de groei gemeenschappelijk plaats 

 had. Waar die vereeniging precies plaats vond, zal wel van het 



