109 



Müllerscbe gaug is, is volkomen scherp begrensd tegenover de 

 Woltfsche gang en niet alleen in deze doorsnede, maar ook in 

 de hoogere, waaruit dus blijkt, dat hier de Müllerscbe gang 

 zelfstandig voortgroeit '). 



We constateeren hier dus hetzelfde , wat we bij Tupaia en 

 Talpa vonden , u. 1. dat de zelfstandigheid van de Müllerscbe 

 gang van boven naar beneden regelmatig toeneemt ; alleen is hier 

 die zelfstandigheid verder voortgeschreden , zoodat de Wolösche 

 gang in het geheel geen aandeel meer heeft aan haar vorming. 



Thans is het ook duidelijk, wat de verschillende wyzen van 

 eindigincr van de Müllerscbe gang, die we in het stadium E 

 vonden, beteekenen. Het is volstrekt niet vreemd, da^" , waar 

 zich de Müllerscbe gang in haar bovenste en . benedenste deel op 

 verschillende wijze ontwikkelt, de overgang van bijna geheele 

 tot geheele zelfstandigheid niet altijd op precies dezelfde plaats 

 wordt gevonden. Het is duidelijk, dat men niet kan verwachten 

 bij het onderzoek van een reeks embryonen, die telkens slechts 

 zeer weinig ouder zijn dan het vorige, ook een regelmatig afne- 

 mend verband tusschen de Wolffsche en Müllerscbe gangen te 

 vinden , en waar dit bij Tupaia en Talpa wel het geval was , 

 moet ik dit toevallig noemen. Vergelijkt men echter embryonen 

 die wat meer verschillen , bijv. een , waar het einde van de Mül- 

 lerscbe gang zich in het bovenste deel van het Wolfische lichaam 

 bevindt , met een , waar het op het midden is , of dit laatste 

 met een , waar de Müllerscbe gang zich reeds beneden het Wolff- 

 sche lichaam bevindt, dan is het verschil constant en ziet men 

 de reeds fjeformuleerde conclusie volkomen oferechtvaardigd. 



Echter is biermede Erinaceus nog niet afgedaan. Wat ik tot 

 nog toe beschreef als de wijze, waarop de beide oorspronkelijke 



1) Dit verschil in de wijze, waarop het bovenste en onderste deel van de Müllerscbe 

 gang worden gevormd, was de reden, waarom ik van «Wolffsche gang" bleef spreken, 

 in plaats van „voorniergang". Wilde men precies zijn, dan zou men dezelfde gang in 

 het bovenste deel .voorniergang", in het onderste deel «Wolffsche gang" moeten noemen ; 

 om deze moeielijkheden te ontgaan, volgde ik eenvoudig het spraakgebruik. 



