122 



aanwezig in het bovenste derde deel ongeveer van liet Wolffsche 

 lichaam. De wijze, waarop het einde van de Müllersche gang 

 zich voordoet , is verschillend. 



Enkele malen kon ik me stellig overtuigen, dat de Müllersche 

 gang zelfstandig voortgroeide (zie fig. 67) ; het einde lag vrij 

 tusschen Wolffsche gang en het peritoneaal-epithelium en de 

 wand van de Wolffsche gang vertoonde niets bijzonders. Eens 

 daarentegen vond ik een beeld , dat zeer duidelijk aantoonde , 

 dat de Müllersche gang ook nog materiaal van de Wolffsche gang 

 ontving, zij het ook weinig (zie fig. 66). 



Meestal echter was het twijfelachtig, of er al of niet verband 

 tusschen beide gangen bestond ; bepaald aantoonen kon ik het 

 niet, doch uitsluiten evenmin. 



Samenvatting der resultaten bij het konijn verkregen : 



1. Er wordt een rudimentair ostium aangelegd, dat zich echter 

 niet verder ontwikkelt en spoedig verdwijnt. Deze aanleg 

 heeft plaats ongeveer in hetzelfde stadium als bi) de In- 

 sectivoren en op dezelfde plaats. 



2. De Müllersche gang bestaat uit een horizontaal en een ver- 

 ticaal stuk; het horizontale verbindt het verticale met het 

 ostium. 



3. Het verticale stuk ligt in het Wolffsche lichaam op vol- 

 komen dezelfde plaats als de geheele Müllersche gang bij 

 de Insectivoren. 



4. Het ostium abdominale van het konijn ligt geheel anders 

 dan bij de Insectivoren. 



5. De Müllersche gang van het konijn wordt veel later gevormd 

 dan bij de Insectivoren , zooals blijkt uit de opgaven , met 

 welk stadium der Insectivoren elk konijn-embryo overeen- 

 stemde. 



6. De Müllersche gang groeit nu eens geheel zelfstandig, dan 

 weer voor een deel ten koste van de Wolffsche gang. In 

 het laatste geval echter is het deel , dat de Wolffsche gang 

 neemt aan de vorming der Müllersche gang altijd zeer gering. 



I 



