131 



van Balfour en Sedgwick aan , dat het aantal ostia zoo verschil- 

 lend is. Ik heb reeds opgemerkt, dat dit geen bezwaar is, daar 

 men van een rudiment a priori verwachten kan, dat het varieert. 

 Was het aantal ostia overal hetzelfde, dan zou dat juist een ar- 

 gument moeten zijn tegen hun opvatting als primitief orgaan, 

 dat door zijn gewijzigde functie zijn oorspronkelijken vorm meer 

 en meer moet gaan verliezen. 



Een tweede bezwaar is, dat op andere plaatsen duidelijk voor- 

 nierkanaaltjes zijn aan te toonen , en hetzelfde orgaan kan niet op 

 twee plaatsen tegelijk zijn. Aldus b.v. Siemerling (36). Ook dit is 

 geen bezwaar, wanneer men aanneemt, dat niet de geheele voor- 

 nier , doch slechts een deel met de Müllersche gang in verband 

 is getreden. Zoo wordt bet ook mogelijk , dat Felix (9) de ont- 

 wikkeling van de voornier beschrijft voor kip-embryonen op de- 

 zelfde wijze als die der Amphibiën (Mollier 1. c). 



Een derde bezwaar wordt gevonden in de plaats , waar die 

 voornier ontstaat, (afgezien van de vraag , of ergens anders ook 

 nog iets van de voornier is te vinden). Men zegt , dat de voor- 

 nier zooveel meer naar voren behoorde te liggen en begrijpt niet, 

 dat ze zich zooveel naar achteren zou hebben verplaatst. 



Echter kan men aantoonen , dat de epithelium-verdikking , die 

 het proximale stuk van de Müllersche gang levert, zich nog ge- 

 durende haar ontwikkeling naar achteren verplaatst, wat dan 

 toch waarschijnlijk maakt, dat het een overblijfsel is van een 

 orgaan , dat vroeger meer naar voren lag. Ik heb er toch de 

 aandacht op gevestigd, hoe altijd bij Tupaia en Talpa in jonge 

 stadia de Wolffsche gang eerst begint vrij ver achter de laatste 

 inzinking, terwyl later de Wolfische gang op gelijke hoogte met 

 het blijvende ostium wordt gevonden. Daar men nu moeilijk kan 

 aannemen , dat het proximale uiteinde van de Wolfische gang in 

 dit stadium nog groeit, volgt daaruit een achterwaartsche ver- 

 plaatsing van den aanleg der Müllersche gang. Bovendien was 

 het gemakkelijk te constateeren , hoe de lengte van het Wolfische 

 lichaam by de jongste stadia , die ik onderzocht , betrekkelijk het 

 grootst was. Het voorste einde daarvan gaat dus steeds meer naar 



