UI 



deel dier vooruier het ostium der MüUerscbe gang leveren zou. 

 Die trechters , die bij de lusectivoren daartoe bijdragen , moeten 

 bij witte muis en konijn, zooals reeds is gezegd, aan de laterale 

 zijde van het Woltfsche lichaam gezocht worden en dus moet 

 men aannemen , dat het zooveel meer mediaal gelegen definitieve 

 ostium van muis en konyn of uit een anderen trechter der voor- 

 uier ontstaat, of een nieuwe vorming is, doch niet homoloog kan 

 zijn aan dat der Insectivoren. Het ostium en het horizontale stuk 

 der Müllersche gang van muis en konijn is dus iets, waarvoor 

 het homologon iu de Müllersche gang der Insectivoren ontbreekt. 

 Willen we nu toch het ostium van muis en konijn voor een 

 gewijzigden voorniertrechter houden , dan moeten we aannemen , 

 dat dit er een is, die bij de lusectivoren of andere primitieve 

 vormen rudimentair en zonder functie voorkwam , doch later weer 

 in gebruik werd genomen. Aldus zouden we dan misschien kunnen 

 verklaren, dat de Müllersche gang der witte muis niet in verband 

 met het definitieve ostium wordt aangelegd, omdat dit ostium 

 dan toch »betrekkelyk" iets nieuws is. Bij het konyu schijnt 

 echter wel de vorming van het blijvende ostium het uitgangspunt 

 te ziju voor de ontwikkeling der geheele Müllersche gang; althans 

 door oreen der vroegere onderzoekers is het tegendeel beweerd. 

 Dat dit echter geen bezwaar is tegen de hier verdedigde meeniug, 

 wensch ik uiteen te zetten op grond van : 



Eenige bescliouwiugeu over huisdieren. 



Reeds in mijn inleiding vermeldde ik met een enkel woord, 

 hoe Balfour en Sedgwick (3) bij kip-embryonen vonden, dat de 

 Müllersche gang (afgezien van het bovenste deel) uit de Wolff- 

 sche gang ontstond , dat daarentegen alle andere onderzoekers bij 

 hetzelfde object de Müllersche gang zonder eenig verband met 

 de Woliïsche gang aantroffen. Wie heeft hier gelijk? 



Beziet men de afbeeldingen van Balfour en Sedgwick, dan 

 treft ons de duidelijkheid daarvan en men moet erkennen , dat 

 er geen questie zijn kan omtrent de juistheid hunner interpre- 

 tatie. Men zou dus alleen nog kunnen aannemen , dat zij , vast 



