DE ONTWIKKELING VAN DE MÜLLERSCIIE 

 GANG lilJ DE EEND EN DE BERGEEND, 



VERGELEKEN MET DE WAARNEMINGEN 

 VAN ANDERE ONDERZOEKERS BIJ VERSCHILLENDE AMNIOTEN 



DOOR 



H. BURGER. 



Met Plaat VI— VIII. 



INLEIDING. 



De Müllersclie gang, de latere eileider, komt bij de meeste 

 gewervelde diereu in den embryonalen toestand bij beide sexen 

 voor, als eene buis, die dicht naast en evenwijdig aan de oer- 

 niergang (:= segmeutaalgang of Wolffsche gang) voortloopt. Het 

 kop-uiteiude mondt met eene trechtervormige opening in de 

 lichaamsholte , terwijl het staart-uiteinde met den einddarm in ge- 

 meenschap staat. 



De wijze uu, waarop zich deze Müllersche gang bij de ver- 

 schillende gewervelde diereu vormt, is nog niet met voldoende 

 zekerheid bekend. Hierop wordt met nadruk gewezen in den 

 derden druk van het leerboek der ontwikkelings-geschiedeuis vau 

 O. Hertwig 1890') pp. 310 — 314, ongeveer in deze woorden: 



» Terwijl de lagere gewervelde dieren, meer bepaaldelijk de 

 Selachiërs , dienaangaande na de onderzoekingen van Semper, 

 Balfour en Hoffmann geen twijfel meer overlaten, zijn de 

 onderzoekers van Krrnpende dieren , Vogels en Zoogdieren niet 

 tot overeenstemmende resultaten gekomen. 



1) Dr. Oscar Hertwig, Lehrbuch der Entwicklungsgeschichte des Menschen nnd der 

 Wirbelthiere. Dritte Auflage. Jena, 1890. Ook in den intu33chea verschenen vierden 

 druk, drukt hij zich ongeveer op gelijke wijze uit. 



13 



