208 



begin van den negenden broeddag. Reeds in de meest staart- 

 waarts gelegen snede , waarin iets is waar te nemen , dat op de 

 Müllersche gang betrekking heeft, vertoonen de uit de rij tre- 

 dende kernen een uiterlijk, geheel verschillend van die van de 

 Woiösche gang. In de 3e snede (fig. 7 e) is reeds eene aandui- 

 ding van afscheiding te zien ; en in de 5^ ('fig. 7 d) zou men 

 meenen , dat de afscheiding , zoo al niet compleet , dan toch ten 

 naastenbij volledig was. Niets is echter minder waar : de celwoe- 

 kering in den wand van de Wolfifsche gang is hier pas in haar 

 begin. In de 20^ snede (fig. 7 c) is deze wand nog tweemaal zoo 

 dik, en vertoont eene viervoudige rij kernen, en is de Müller- 

 sche gang er volstrekt niet door eene scherpe grens van afge- 

 scheiden. Eerst veel verder kopwaarts herneemt de wand zijne 

 gewone dikte (verg. fig. 7 h) en eerst in de 44" snede van ach- 

 teren (fig. 7 a) schijnt een normale toestand te zijn ingetreden , 

 hoewel ik volstrekt niet met zekerheid zou durven beweren , 

 dat er nog verder kopwaarts nergens meer eenige samenhang 

 bestaat. 



Van overwegend belang voor de juiste beoordeeling der waar- 

 genomen toestanden acht ik het verschijnsel, in deze reeks in 

 fig. 7 / op te merken , dat bij de eerste woekering in den wand 

 van de Wolffsche gang niet alleen naar buiten , d. i. naar de 

 zijde van het peritoneaal-epitheel eenige kernen uit de rij zijn 

 getreden , maar ook enkele naar binnen , dus naar de zijde van 

 het lumen van de Wolffsche gang zelf, en vooral ook, dat 

 dezen met de gewone kernen van de Woiösche gang hetzelfde 

 verschil in uiterlijk vertoonen , waardoor genen zich onderscheiden. 



Hierdoor wordt namelijk het boven, p. 201, aangevoerde be- 

 vestigd , dat het verschillend uiterlijk der kernen geen argument 

 is tegen haren gemeenschappelijken oorsprong. Teveus willen we 

 er bij deze gelegenheid opmerkzaam op maken , dat bij eene 

 nauwkeurige beschouwing der verschillende doorsneden , zoowel 

 de kernen van de Wolffsche als die van de Müllersche gang 

 ook onderling veel verschil in grootte en kleuring vertoonen; en 

 dat, hoewel in het algemeen die van de Müllersche gang veel 



