211 



weinig inuige, lierhaaklelijk afgebroken verbinding , dat ze, vooral 

 bij niet zeer sterke vergrooting, zeer licht onopgemerkt blijft, of 

 vooral bij te dikke doorsneden (als twijfelachtig) niet in rekening 

 wordt gebracht. Zoo is het mij in het begin herhaaldelijk ge- 

 beurd , dat ik een of ander embryo , na voorloopig onderzoek 

 der doorsneden met zwakke vergrooting, noteerde met »2een ver- 

 binding zichtbaar", en dat mij later bleek , dat juist dat embryo 

 de verbinding duidelijk deed zien. Zelfs met sterke vergrooting 

 blgft soms de verbinding naar deze type twijfelachtig ; maar doet 

 ons de plaatselijke sterke verdikking in den wand van de Wollï- 

 sche gang in overeenstemming met andere embryo's tot hare 

 aanwezigheid besluiten. 



Een voorbeeld moge het bovenstaande duidelijk maken. In de 

 reeks fig. 5 a — cl schijnt de Müllersche gang tot aan fig. 5 b ge- 

 heel vry. In de volgende doorsnede is door een ongelukkig toe- 

 val een stofdeeltje zoo op het praeparaat gekomen , dat alleen bij 

 diepe instelling op deze snede van T^'g !^. dikte, het beeld vol- 

 komen zuiver is; en dan is de Wolffsche gang bijna normaal, 

 terwijl de Müllersche niet meer aanwezig is (zie fig. 5 d). Er 

 schijnt dus geen samenhang te bestaan. Doch bij nader onder- 

 zoek blijkt, dat naarmate men hooger instelt, de Wolösche gang 

 plaatselyk gelijkmatig dikker van wand wordt, zoodat bij de 

 hoogste instelling het beeld zich goed bij de zooeven genoemde 

 voorafgaande snede (fig. 5 h) aansluit. Fig. 5 c tracht dit beeld 

 weer te geven ; zij kon echter door de aanwezigheid van boven- 

 genoemd stofdeeltje niet geheel nauwkeurig worden geteekend. 

 Het geval vertoont eenige overeenkomst met dat van fig. 3 a en 

 h , waarvan de beschrijving boven , p. 202. Wij hebben hier dus 

 ongetwijfeld, zij het dan ook niet volkomen zeker, eene verbin- 

 ding naar het »2e stadium", maar die eeuê toevallige omstan- 

 digheid ons deed overzien. 



En wanneer we nu ook kopwaarts de reeks van doorsneden 

 nog eens volgen , dan zien we spoedig den wand van de Wolff- 

 sche gang opnieuw plaatselijk in dikte toegenomen, en de 

 afscheiding van de Müllersche gang telkens meer of minder 



