220 



Allereerst vermindert het aantal strengen, waarbij dezen tevens 

 meer met elkaar samenvloeien. Het wordt dan veel moeilijker om 

 bij onderlinge vergelijking der sneden de afzonderlijke strengen 

 met zekerheid te volgen. Mij is zulks bij voorbeeld in het embryo, 

 waaraan de figg. 11 a — g zijn ontleend, in het voorste gedeelte 

 niet mogen gelukken. De hier afgebeelde sneden betreffen echter 

 het achterste gedeelte. Fig. 1\ g stelt de meest staartwaarts ge- 

 legen snede voor, waarin nog eenig spoor is te zien van den 

 aanleg van de Müllersehe gang. Deze doet zich hier voor als 

 ééne enkele cel s , tegen de Wolfifsche gang aan gelegen , maar 

 er schijnbaar niet mee samenhangend. In de kopwaarts volgende 

 snede sluiten zich hier een drietal cellen bij aan. Daaropvolgend 

 beeft dezelfde celstreng duidelijk 7 kernen, dan 12, en blyft nu 

 verder ongeveer even dik; maar treedt spoedig in verbinding 

 met het epitheel fig. 11 e, dat zich vervolgens duidelijk inge- 

 stulpt toont [is in fig. lic?). Men zou dus kunnen meenen , dat 

 dit van de Müllersehe gang de geheele aanleg was , geheel onaf- 

 hankelijk van de Wolfifsche gang. Een verder onderzoek , ook 

 van de verder kopwaarts volgende sneden , overtuigt ons van het 

 tegendeel. Reeds in fig. 11 ƒ wijst ons eene eenigszins verbreede, 

 minder scherp begrensde doffe plek q in den wand van de 

 Wolfifsche gang, een eind dorsaal ten opzichte van de zoo even 

 genoemde celstreng, het uiterste einde aan van eene volgende 

 streng. Doch laten we liever trachten de reeks in staartwaartsche 

 richting te volgen, 'te beginnen met fig. 11a, die van het kop- 

 einde van den geheelen aanleg af gerekend, de 80e snede weer- 

 geeft. In deze figuur merkeu wij eene met de Wofl:sche gang 

 samenhangende doorgesneden celstreng op, die we met eene letter, 

 p zullen aanduiden, daar ik niet nauwkeurig kan aangeven de 

 hoeveelste streng het voorstelt ; eene tweede meer veutraal gelegen 

 streng, q zien we hier in vei*binding met eene peritoneaal-instul- 

 ping ir. Ik wil er nog bijvoegen , dat p en q ook in de (kop- 

 waarts) voorafgaande sneden doorloopen , ir echter niet. In de 

 (staartwaarts) eerstvolgende sneden sluit zich de iustulping , en 

 zet zij zich eveneens in eene celstreng r voort. In de 83^ snede, 



