226 



andere , waar zulk een samenhang niet is waar te nemen , of ten 

 minste twijfelachtig moet worden genoemd. Bovendien vertoonen 

 vele van deze doorsneden eene meer of minder sterke plaatselijke 

 celwoekering in den wand van de Wolfische gang (zie fig. 14 a). 

 En eindelijk treft men hier en daar een groep van cellen aan , 

 die als het ware tusschen de beide epitheliën ligt ingeschoven en 

 soms met beide of met een van beide in verbinding staat [S in 

 fig. 14c). Al deze eigenaardigheden zijn in bedoeld embryo, in 

 staartwaartsche richting van het punt af waar de Woliïsche gang 

 het peritoneaal-epitheel het eerst aanraakt, waar te nemen over 

 een afstand van 110 doorsneden van 5 jCt. dikte. 



In andere embryo's van denzelfdeu leeftijd of iets ouder (5 d. 22 u.) 

 vindt men nog meer algemeen tusschen het peritoneaal-epitheel 

 en den wand van de Wolffsche gang groepen van cellen , die 

 dan gewoonlijk dorsaal aan de Wolffsche gang zijn verbonden 

 of ventraal aan het peritoneaal-epitheel of ook , maar minder 

 vaak, in dezelfde doorsnede aan beide tegelijk (zie fig. 15). 



In iets jongere embryo's (5 d., 14 u. en 5 d., 17 u.) daarentegen, 

 waar het peritoneaal-epitheel nog geheel vlak , d. i. niet geplooid 

 en nog slechts zeer weinig verdikt is , heb ik een -samenhang tus- 

 schen dat epitheel en de Wolffsche gang niet met volkomen 

 zekerheid kunnen aanwijzen. Toch liggen ze ook hier, met uit- 

 zondering van het kopuiteinde van de Wolffsche gang, onmid- 

 dellijk tegen elkaar aan , en komen er in het eerste gedeelte waar 

 ze elkaar aanraken verscheidene sneden voor, waar een onderlinge 

 samenhang ten minste mogelijk is. 



Het is mij niet gelukt aan te wijzen , dat de punten van sa- 

 menhang met het peritoneaal-epitheel op geregelde onderlinge af- 

 standen voorkomen ; maar toch aarzel ik niet de hierbedoeïde 

 stadiën te beschouwen als de onmiddellijke voorgangers van het 

 stadium fig. 16 PI. VIII, dat we vroeger in dit Hoofdstuk (p. 216) 

 als uitgangspunt hebben gekozen. We komen dus tot het verrassend 

 resultaat, reeds vermeld in mijne tweede tnededeeling (April 1893), 

 dat de celstrengen van fig. 16 volstrekt niet mogen worden opgevat 

 als oorspronkelijk vrije , secundair met de Wolffsche gang verbonden 



