232 



zich uitstrekt zonder scherpe grens in het mesenchym overgaan , 

 terwijl zoowel de instulping zelf als de verderop gelegen deelen 

 van het epitheel scherp zijn begrensd (verg. o. a. figg. 8 a, h en 

 13 o, 6 en c op PI. VII). 



Ook meer staartwaarts langs de Müllersche gang, vooral in 

 de nabijheid van haar voortgroeienden spits , ziet men dikwijls 

 eene sterke woekering in het verdikte epitheel, en schijnen er 

 zich somtijds geheele drommen van cellen van af te splitsen (zie 

 vooral 6gg. 3 a en 6, 6 a en 7 c op PI. VI). Daar deze echter, 

 voorloopig althans, nergens met de Müllersche gang in ver- 

 binding treden , kunnen zij uitsluitend strekken om daar ter 

 plaatse het mesenchym te vermeerderen. Als zoodanig kunnen ze 

 dan aan de latere heMeeding van de Müllersche gang behulp- 

 zaam zijn, wat echter geheel iets anders is, dan hetgeen door 

 WiEDERSHEiM is bedoeld. Wij zouden het dus zoo kunnen uit- 

 drukken, dat de verdikking van het peritoneaal-epitheel slechts 

 indirect iets met de vorming van de Müllersche gang te maJcen 

 heeft , namelijk alleen in zooverre als er in hare nabijheid een 

 overvloed van mesenchymcellen noodig is. 



Al geeft het bovenstaande mij nog geen recht tot het bestrijden 

 van Wiedeusheim's bewering ten opziclite van Schildpadden, dat 

 de Müllersche gang zich zou verlengen door opnemen van cellen 

 uit het peritoneaal-epitheel , toch doet het mij in sterke mate de 

 gegrondheid dier bewering betwijfelen , en ik kan dan ook niet 

 nalaten op te merken , dat Wiedersheim zelf in gebreke blijft ze 

 met bewijzen te staven. De eenige figuur , die hij naar het schijnt 

 daartoe geeft, dOet wel eene geringe woekering van het epitheel 

 zien, maar er blijkt volstrekt niet uit, dat die in betrekking 

 staat tot den groei van de Müllersche gang, en ook de be- 

 scbrijving geeft niet aan op welke wijze men zich die betrekking 

 heeft voor te stellen. 



Veeleer zou men uit Wiedeesheim's beschrijving bijna hetzelfde 

 kunnen afleiden , wat wij boven hebben gevonden. Na de een- 

 voudige bewering namelijk, dat de bedoelde woekering plaats 

 heeft, wordt kortweg opgemerkt, dat deze ten zeerste herinnert 



