234 



Eindelijk zegt ook Amann (1892), 1. c. p. 155: 



»Nach genauer Betrachtung der einschlagigen Praparate neige 

 ich zu der Annahme hin, dass die rundlichen Zeilen, die in 

 grosser Menge ohne Intercellularsubstanz den MüUer'scheu Gang 

 umgebeu , zum grössten Theile von Coelomepithel geliefert wer- 

 den ; inwieweit hierbei auch das Epithel des Wolff'schen Qanges 

 betheiligt ist, kann ich nicht entscheiden". 

 We zagen echter reeds boven, p. 196, dat volgens dezen onder- 

 zoeker ook de eerstgevormde Müllersche gang zelf groeit met be- 

 hulp van cellen van het coeloomepitheel èn van de Wolfïsche gang. 



ly. Yergelijking met vroegere waarnemingen bij Amnioten, 

 en gevolgtrekkingen uit het beschrevene af te leiden. 



Nadat we in de drie voorafgaande Hoofdstukken de ontwikke- 

 lingswijze van de Müllersche gang bij de Eend hebben leeren 

 kennen , doen zich een paar belangrijke vragen voor , die we nu 

 hebben te bespreken. Zoo allereerst: 



In hoeverre is het loaarscMjnlïjk ^ dat die onttvikheling hij andere 

 diersoorten op dezelfde wijze plaats grijpt"? 



Reeds in de Inleiding, p. 188, heb ik verklaard, dat bij de 

 Bergeend de Müllersche gang zich geheel op dezelfde wijze vormt 

 als bij de Eend. Wel heb ik er niet alle stadiën zoo volledig 

 van onderzocht als van deze; maar de overeenkomst, zoowel 

 wat den lateren groei als de eerste vorming betreft, is in de 

 onderzochte stadiën zoo volkomen , dat ik het niet uoodig oor- 

 deelde ze afzonderlijk te bespreken of af te beelden. 



Verder heb ik er reeds herhaaldelijk op gewezen , dat de be- 

 schrijving door Balfoub, en Sedgwick aangaande het Hoen gege- 

 ven , in weerwil van de belangrijke punten van verschil , toch 

 eeue zoo groote mate van overeenkomst biedt, dat we veilig 

 kunnen aannemen, dat hier althans geen werkelijk verschil be- 

 staat; vooral indien we in aanmerking nemen, dat bij het Hoen 

 de ontwikkeling veel sneller gaat dan bij de Eend, en dat dien- 



