235 



tengevolge de eerste stadiën waarschijnlijk in nog korter opeen- 

 volging verloopen en zich nog bezwaarlijker laten ontcijferen. De 

 waarschijnlijkheid wordt nog grooter door een paar opmerkingen 

 van Balfouk en Sedgwick, die we bij de bespreking van hunne 

 waarnemingen op p. 214 niet hebben aangehaald, daar zij er 

 zelf geene nadere verklaring voor konden geven ; maar die nu 

 in het licht van de verschijnselen bij de Eend op te merken 

 gemakkelijk zijn te begrijpen. Vooreerst zien zij de beide wal- 

 vormige ingroeiingen (»ridges") van het epitheel ieder afzonderlijk 

 in haar achtereind zeer aan de Wolffsche gang genaderd (1. c. 

 p. 2); en ten andere vinden zij soms verbindende celstreugen 

 tusschen de instulping en den wand van de Wolffsche gang, 

 waaromtrent zij bijvoegen, 1. c. p. 12: »We have quite failed to 

 make out the meaning, if any, of them". 



Deze groote overeenkomst in de vorming van de Müllersche 

 gang bij Eend en Hoen doen het mij zeer waarschijnlijk voorko- 

 men , dat ook andere vogels dezelfde verschijnselen opleveren. 

 Janosik (1885) beschrijft ook voor de Duif drie achter elkaar 

 gelegen diepere instulpingen in eene gleufvormige inzinking van 

 het verdikte epitheel. 



Wel meent Hoffmann (1892) voor Steltloopers het bestaan van 

 achter elkaar gelegen instulpingen van het peritoneaal-epitheel te 

 moeten betwijfelen , maar — hij doet dit eveneens voor Zwemvogels 

 (1. c. p. 48); en bovendien zou het mij zeer verwonderen indien 

 niet bet door hem beschreven sluiten en verder staartwaarts weder 

 openen van de gleuf, die toegang geeft tot het ostium abdominale '), 

 op eene gelijke vorming betrekking had. Eindelijk betreffende 

 het voortgroeien van de Müllersche gang, merkt hij op, dat het 

 uiteinde van deze altijd onmiddellijk tegen de Wolffsche gang 

 aansluit*), hoewel hij ze steeds scherp van elkaar heeft kunnen 

 onderscheiden , 1. c. p. 42 : 



1) l.c ]>. 49: „Il arrive quelquefois, que sous la région, ou les bords de cette inva- 

 gination s'appliquent étroitement l'un sur l'autre, se montre encore nnc antrc partie, 

 dont les lèvres s'e'cartent de nouveau et un peu plus en arrière s'effectucnt la fcrracture 

 definitivc et la séparation du canal ébauché de l'e'pitliélium pe'ritoneal". 



2) Wat men echter uit zijne fig. 2 op Pi. VII niet zou afleiden. 



