244 



neaal-epitheel , die zich eerst secundair opuieuw met de Wolffsclie 

 gang zou vereenigen (Balfour en Sedgwick 1878 en 1879). 



Nu echter bij mijn onderzoek van jongere ontwikkelingsstadiën 

 hij de Eend is gebleken , dat ook deze latere verbinding met de 

 Wolffsche gang geene secundaire is , heeft de veronderstelling 

 van Sedgwick (1881) veel aan waarschijnlykheid gewonnen, dat 

 namelijk de buisjes aan het begin van de Müllersche gang de- 

 zelfden zijn , die met het kopeinde van de Wolffsche gang ont- 

 stonden en later (schijnbaar) atrophiëerden. 



Toch is er nog een belangrijk bezwaar tegen deze opvatting 

 overgebleven. We zouden daartoe moeten aannemen , dat bij het 

 staartwaarts terugtrekken van het kopeinde van de lichaamsholte, 

 de peritoneaalverbindingen van de Wolffsche gang zich mede 

 staartwaarts langs de gang verplaatsen , daar zij zich later op 

 een betrekkelijk grooten afstand van haar meer of minder geatro- 

 phiëerd kopuiteinde openbaren. 



Deze veronderstelling nu is geenszins bewezen. Derhalve is ook 

 de vraag nog niet te beslissen , of het ostium tubae bij de Amnioten 

 als voornier moet worden beschouwd. Hieromtrent blijft van kracht, 

 hetgeen Oscar Hertwig in zijn Leerboek, 3e druk p. 313 zegt: 

 »So lange diese Lageveranderung durch das Studium von Zwischen- 

 stadiën nicht erwiesen ist, entbehrt die Deutung, so wahrschein- 

 lich sie uns auch zu sein dunkt, noch der thatsachlichen Begrün- 

 dung". Ik hoop dat het voortgezet onderzoek van nog jongere 

 stadiën in staat zal zijn de al of niet juistheid van de veronder- 

 stelling aan te toonen. 



Overzicht van de Resultaten. 



1. Bij de Eend ligt in den loop van den zesden broeddag ^) 

 de Wolffsche gang, met uitzondering van haar meest kopwaarts 

 gelegen deel , lateraal in onmiddellijke aanraking met het perito- 

 neaal-epitheel. 



1) Jongere stadiën heb ik niet onderzocht. 



