252 



gen '), eene voorstelling trouwens, die ook voor mijne vogels 

 nosT volstrekt niet is bewezen. Moeten ze in weerwil daarvan 

 toch als voornierbuisjes beschouwd worden , wat toch zeer waar- 

 schijnlijk is, en waarvoor de schrijver ook eenige gronden aanvoert , 

 voor een deel dezelfden als door mij boven pp. 241 tot 244 genoemd, 

 dan blijft hier de moeilijkheid over, om zich voor te stellen dat 

 ze , eerst van de Wolfïsche gang losgeraakt en als 't ware in 

 latenten toestand aanwezig, later opnieuw met dezen in verbin- 

 ding treden om de MüUersche gang te helpen vormen. Nu stelt 

 wel de schrijver zich voor, dat de voornierbuisjes die de MüUer- 

 sche gang helpen vormen, niet dezelfden zijn als die de Wolfïsche 

 gevormd hebben; maar dat van eene oorspronkelijk veel langere 

 en uit meer buisjes bestaande voornier, de meest kopwaarts ge- 

 legen buisjes de Woliïsche, eenige latere de MüUersche gang doen 

 ontstaan. Evenwel wordt door deze veronderstelling de hier be- 

 doelde moeilijkheid niet opgeheven, daar ze niet verklaart waar- 

 door ze met de Wolfïsche gang in verbinding treden. 



Er blijft dus èn bij de Zoogdieren èn bij de Vogels nader 

 onderzoek noodzakelijk om deze vraag tot oplossing te brengen. 

 Misschien zal dan ook de door Van Erp Taalman Kip aange- 

 wezen tegenstrijdigheid in de opgave van verschillende onder- 

 zoekers omtrent de plaats waar bij het Konijn het ostium abdo- 

 minale wordt aangelegd , op eene andere wijze verklaard kunnen 

 worden , dan door aan te nemen , dat bij huisdieren zoo sterke 

 variatie tot in de vroegste ontwikkelingsstadiën voorkomt. Ook 

 het eigenaardige feit, dat bij de Muis het ostium met het eerste 

 gedeelte van de MüUersche gang niet in samenhang ontstaat met 

 het verdere tusschen Wolffsche gang en peritoneaal-epitheel ge- 

 legen gedeelte, vereischt ter verklaring nader onderzoek van 

 jongere stadiën. Veronderstellingen hieromtrent hebben geen an- 

 dere waarde dan als richtsnoer bij het onderzoek. 



Ten slotte schijnt het mij gewenscht, als belangTÏjkste punten 

 van overeenkomst tusschen de door Van Erp Taalman Kip 



1) Vergelijk mijne 2e voorloopige mededeeling (1893), en boven p. 244. 



