WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING. 



Amsterdam. Zoölogisch Laboratorium. 29 October 1892. 's Avonds 8 uur 



Aanwezig de HH. Hubrecht (Voorzitter), Sluiter, J. F. Oudemans, 

 Weber, Ruge, Horst, Muskens, de Meyere, van Haren Noman, Kerbert, 

 Loiuan, Büttikofer, Seydel en Hoek. 



De heer Oudcnians vertoont eenige hagedissen, bij welke de staart 

 zich , na te zijn afgebroken , op ongewone wijze hersteld heeft. Vooreerst 

 wordt een enkel woord gewijd aan de normale herstellingswijze , waarbij 

 valt op te merken , dat de beschubbing gewoonlijk eenvoudiger is , dan 

 op den oorspronkelijken staai*t; als voorbeeld worden twee exemplaren 

 van Gecko verticillatus getoond. De kransen van tuberkels, die op den 

 staart van het ongeschonden dier voorkomen , ontbreken op den gerege- 

 nereerden staart van het andere. 



De drie voorbeelden van abnormaal herstelde staarten behooren tot 

 drie verschillende groepen ; het zijn : Chalcides ocellatus (Scincidae) uit 

 Egypte , Ameiva surinamensis (Teiidae) uit Suriname en Gehyra mutilata 

 ( Geckonidae) van Java. Bij de eerste twee heeft de herstelde staart den 

 gaftelvorm aangenomen; bij de Gehyra zijn op de gekwetste plaats vier 

 korte stompjes ontstaan. 



De heer Sluiter spreekt over den eitand der Repliliën en zegt, dat 

 reeds in '1841 door Mayer en nu onlangs op nieuw door Eöse, de al- 

 gemeene regel opgesteld is, dat slechts die Reptiliën, die eieren met 

 een lederachtige schaal leggen, een waren eitand bezitten en dat daar- 

 entegen de vogels, krokodillen, schildpadden en verder alle Reptiliën met 

 eieren met eene kalkschaal, geen eitand, maar een eiwrat (sEischwiele') 

 zouden hebben. Spreker vond dezen algemeenen regel bij eenige tropische 

 Geckoniden : Gecko verticillatus . Hemidactylus frenatus , Ptychozoön ho- 

 malocephalum, niet bevestigd. Deze Geckoniden bezitten als embryo tivee 

 ware eitanden , die tot de eerste tandrij behooren , hoewel zij eieren met 

 harde kalkschalen leggen. Deze beide tanden leggen zich reeds zeer vroeg, 

 geheel symmetrisch vóór in de tusschenkaak aan. Spoedig overtreffen zij 

 de andere tanden in grootte en dan nemen zij door sterkeren groei aan den 

 achterkant een horizontalen stand aan. 



Door deze ontdekking van een dubbelen eitand bij de Geckoniden, 

 kwam Spr. tot het vermoeden, of misschien ook bij andere Keptiliën de 

 eitand oorspronkelijk dubbel wordt aangelegd. Met het oog op de in den 

 jongsten tijd weer opgedoken theorie omtrent het ontstaan der kiezen 

 van zoogdieren door de samengroeiing van meerdere Eeptiliëntanden 



