WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING. 



Amsterdam, Aquarium-Gebouw van Natura Artis Magistra. 

 24 December 1892. '3 Avonds 8 uur. 



Aanwezig de HH. Hubrecht (Voorzitter), Loman, Kerbert, Goethart, 

 de Meyere, Weber, van Lidtb de Jeude, Molengraaff, Sluiter, J. T. Oude- 

 mans en Hoek. 



Als gasten de HH. Dr. W. Burck (Buitenzorg) en Dr. N. P, Kapteyn 

 (Amsterdam). Later ook de dames Mevrouw (j. Kerbert, Mevrouw Max 

 Weber, Mevrouw J. C. C. Loman en MejufiProuw van Bosse. 



De beer de Meyere spreekt over de rangschikking der haren hij 

 de Zoogdieren. Het is bem gebleken dat deze in verreweg de meeste 

 gevallen in alterneerende groepen zijn geplaatst, welke zeer verscbillend 

 gebouwd kunnen zijn. Uitgaand van bet eenvoudige geval, dat elke groep 

 bestaat uit drie gelijke baren, worden achtereenvolgens hoe langer hoe 

 meer samengestelde groepen behandeld , waarbij dan of de baren in ge- 

 isoleerde follikels kunnen geplaatst zijn , of haarhundels kunnen voor- 

 komen. Van de laatste onderscheidt Spr. onechte bundels, door veismel- 

 ting van follikels ontstaan, en echte bundels, welke v/aarschijnlijk een 

 anderen oorsprong hebben , nl. zóó dat aan een reeds bestaanden follikel 

 (van het stamhaar) meerdere secundaire follikels (de bijhoren) bij wijze 

 van knoppen zijn opgetreden. In enkele gevallen komt echte en onechte 

 bundelvorming gelijktijdig voor. Ter verklaring van den alterneerenden 

 stand der groepen wordt gewezen op het feit, dat op de beschubde staar- 

 ten juist evenzoo gej)laatste baargroepen, hier meest eenvoudig gebouwd, 

 voorkomen. Zeer dikwijls bestaan ze hier uit drie haren , waarvan soms 

 het middenste sterker ontwikkeld is. 



Waar de haren zonder groepeering staan, kunnen de groepen óf elk 

 door één haar vertegenwoordigd zijn, óf ineengevloeid zijn. 



Nadat Spr. er op gewezen heeft, dat onder namen als wolhaar etc. 

 haren van zeer verschillende vergelijkend-anatoraische waarde bijeenge- 

 bracht zijn, gaat hij over tot eenige mededeelingen betreffende de ont- 

 wikkeling der baargroepen. Hoofdzaak hierbij is, dat eerst elke groep door 

 één haar (het middenhaar) pleegt vertegenwoordigd te zijn; daarna ont- 

 staan aan weerszijden daarvan nog een of meer haren met geïsoleerde 

 follikels, aan welke dan ten slotte de bijharen optreden kunnen. 



Omtrent de zweetklieren wordt de meening verdedigd, dat de uitmon- 

 ding in een haarfollikel primitiever is, dan de geïsoleerde; deze laatste 

 komt slechts in weinige gevallen voor (Talpa, Sus, Hippopotamus, Cania 

 caraiboreus, sommige Apen en den Mensch). 



