XXV 



zou beschikken en dat de personen gevonden zouden worden, die ge- 

 schikt en genegen waren de vele werkzaamheden op zich te nemen , die 

 er uit zouden voortvloeien. Daarom werd aan den Secretaris opgedragen 

 den Heer Jentink onder dankzegging voor zijne mededeeling te schrij- 

 ven, dat het bestuur het betreurde, dat zijne bereidwilligheid tot me- 

 dewerken waarschijnlijk beneden de verwachting van den Heer Jentink 

 zou blijven." 



De Voorzitter geeft nu het woord aan den Heer Jentink om de 

 ■owenschelijkheid en de mogelijkheid aan het te Moskou uitgesproken 

 verlangen te voldoen" nader toe te lichten. 



De Heer Jentink betreurt, dat zoo weinige leden aan de oproeping 

 gevolg gegeven hebben en schrijft dit toe aan den dag en het uur 

 waarop de vergadering gehouden wordt. Hij meent, dat het geringe 

 aantal der aanwezige leden de vraag kan doen rijzen, of men wel tot 

 het nemen van eenig besluit gerechtigd is 



Hij bespreekt vervolgens de twee te Parijs en te Moskou gehouden 

 Congressen. Op het laatste was hij , daartoe door de Regeering afgevaar- 

 digd , tegenwoordig geweest. Daar was het besluit genomen , dat het 

 derde Congres te Leiden zou dagen en dat Spi-eker van dat Congres de 

 Voorzitter zou zijn. De voorname reden, waarom Spr. er op gesteld is 

 deze zaak in een vergadering der Vereeniging ter sprake te brengen, 

 is, dat Spr. meent, dat een zoodanig Zoölogisch Congres vooral dan 

 kans van slagen heeft, wanneer een Vereeniging als de Nederlandsche 

 Dierkundige zich daarvan aan het hoofd wilde stellen. Hij acht het dan 

 ook in hooge mate wenschelijk daaromtrent een besluit uit te lokken 

 en eindigt met zijne denkbeelden te ontwikkelen omtrent de rol, die 

 de Vereeniging daarbij zou spelen: zij zou eenvoudig het lichaam kun- 

 nen zijn, van welke de eerste stoot uitging, ofschoon hij zich ook zeer 

 goed een andere opvatting kan denken, bij welke door de Vereeniging 

 een veel belangrijker rol gespeeld zou worden. 



De Voorzitter zegt naar aanleiding van dit laatste punt, dat wanneer 

 de Nederlandsche Dierkundige Vereeniging er toe besloot de uitnoodi- 

 ging tot het bijwonen van het Congres aan de Zoölogische wereld te 

 richten, zij de verplichting om als gastvrouw van het Congres op te 

 treden op zich laadt. Zij behoort zich dus van die verplichting wèl be- 

 wust te zijn. Hij stelt nu de beraadslaging over de vraag, of de Ver- 

 eeniging die taak op hare schouders zal laden , aan de orde. 



De Heer Hoek begint met er de vex-gadering opmerkzaam op te 

 maken , dat het volkomen doelloos is aan de verdere bespreking dezer 

 zaak tijd en moeite te besteden , als het gevaar bestaat , dat , gesteld 

 een besluit werd genomen in strijd met iemands wenschen , door een 

 der leden de geldigheid van een zoodanig besluit bestreden kon worden. 

 Hij stelt daarom voor vóór alles door een motie, of op andere wijze, uit 

 te maken, of daarvoor vrees behoeft te bestaan, of niet. Hij tracht aan 

 te toonen , waarom het naar zijne overtuiging volkomen ongegrond is te 

 betwijfelen , of werkelijk de hier vergaderde leden de Dierkundige Ver- 

 eeniging vertegenwoordigen en het recht hebben als zoodanig besluiten 

 te nemen. 



Na eenige discussie over dit punt vereenigt de vergadering zich met 

 applaus met deze zienswijze. De Heer Hoek gaat nu voort; hij beproeft 

 uiteen te zetten, waarom het, eerst te Parijs en later te Moskou verga- 

 derde, Zoölogische Congres niet is in werkehjkheid een internationaal 

 Zoölogen-Congres, maar veeleer moet beschouwd worden als een uiting 



