lAXXIII 



In ftan.sluiting aan deze mededeelingeu zegt de lieer van lleiii- 

 melen , dat hij iiijna een jaar lang een jong wijfje van een orang oetan 

 als huisgiMioot had. Hij kon deze aap in haar doen en laten vergelijken 

 met een ll^lobates en nam waar, dat, terwijl deze laatste wild en wak- 

 ker was en altijd schuw bleet', de orangoetan oneindig bedaarder is en 

 steeds den indruk nnuikt van suf, zelfs van idioot te zijn. De Heer van 

 Benimolen schonk zijn orang-oetan aan Artis — hij had heden echter 

 kunnen constateeren , dat het dier hem reeds niet meer kende. 



De heer Oudenians spreekt over forraaldehyd als conservatie-vloei- 

 stof en vertoont verschillende praeparaten, die in een 1% oplossing van 

 deze stof hunne kleuren goed bewaard hadden. Zijne ervaring reikt echter 

 nog niet verder dan eenige weken terug. De Heer Kerbert deelt naar 

 aanleiding van het door den Heer Oudemans gesprokene mede, dat de 

 Heer J. Blum in het Bericht über die Senckenbergische naturforschende 

 Gesellschaft , 1894. bladz. 195 en volgende verschillende met formaldehyd 

 ■ genomen proeven uitvoerig beschrijft. Weefsels worden er door gehard 

 ))ohne dass sie schrumpfen und ohne dass sie ihre mikroskopische Structur 

 uud Farbbarkeit verlieren." 



De Heer Hubreclit vertoont afbeeldingen naar ontwikkelingsreeksen 

 van Tupaja en vestigt in 't bijzonder de aandacht op die teekeningen, 

 die op de allervroegste stadiën : bevruchtings- en eerste klievings-stadiën 

 betrekking hebben en wel tot aan bet stadium , waarin de tweebladige 

 kiemblaas voltooid is, kort voor het optreden van de priraitiefstreep. 

 Spr. wijst op zekere eigenaardigheden, waardoor Tupaja zich in deze van 

 de overige zoogdieren onderscheidt. 



De Heer ile M eyere spreekt over den bouw der stigmata bij Diptera- 

 larven. Deze dieren plegen weinige, maar betrekkelijk groote stigmata 

 te bezitten , welke dikwijls zeer gecompliceerd gebouwd zijn. Hierbij zijn 

 verschillende wegen gevolgd. Spreker onderscheidt: 



I. Opene stigmata. 



1. De randen der opening glad of behaard. De oude trachee wordt bij 

 de vervelling door deze opening verwijderd zonder een litteeken na te 

 laten. 



2. Het haar- of balkensystem wordt zeer gecompliceerd, zoodat daar- 

 tusschen slechts fijne poriën overblijven. In het midden van het stigma 

 vindt men dan een litteeken, de rest van de opening, waardoor bij 

 de laatste plaats gehad hebbende vervelling de vorige trachee verwijderd 

 werd (bij Tipuliden; Bibio, alle stigmata, behalve het voorste paar; 

 naar dit schema zijn ook de stigmata der larven van de Lamellicornia 

 gebouwd). 



.3. Verdubbeling van zulk een stigma, doordat twee dicht naast elkaar 

 liggende tracheeënstammen elk eene helft ervan leveren. Er zijn dan ook 

 twee litteekens. (Het voorste paar stigmata bij Bibio). 



II. Gesloten stigmata. 



Het nieuwe- stigma wordt uit een zijdeling.sche woekering van het 

 peritoneaalepitheel gevormd. Het litteeken ligt buiten het stigma. 



1. Di^taal eind der trachee onvertakt, meer of minder door balken ge- 

 steund. (Syrphus en Eristalis, voorste stigmata; Therena, voorste en 

 achterste stigmata). 



"2. Eind der trachee meer of minder vertakt. 



