LXXXIV 



a. Knoppen klein, maar soms zeer talrijk (Mjeetophila , Phyphus, 

 zeer vele Eumjiden ; vooral ingewikkeld bij Hypoderma. Alle overgangen 

 tusscben de laatste en de eenvoudige, vijf- tot negenvingerige stigmata 

 komen voor. 



h. Knoppen niet tah'ijk, maar groot en door een balkensysteem ge- 

 steund (achterste stigmenpaar bij vele Syrphiden en Eurayiden; vooral 

 gecompliceerd bij Gasti'ophilus). 



De Heer Bolsius bespreekt de plaats, die de zaadleiders in bet 

 lichaam van eenige vormen van Hirudineen innemen en vergelijkt daar- 

 mede het eigenaardige geval , dat deze uitvoergangen bij Glossiphoniden 

 aan de rugzijde van het lichaam verloopen. De in de opeenvolgende seg- 

 menten gelegen testicula zijn kort bij de buikzijde gelegen ; de daarvan 

 ontspringende uitvoerbuis loopt in elk segment van de buik- naar de 

 rugzijde van den worm en stort zich daaruit in een aan de rugzijde ge- 

 plaatst door alle segmenten voortloopend vas efferens. Op de plaats , waar 

 de testis met het uitvoerkanaaltje samenhangt, meenen enkele auteurs 

 kleine lipjes te hebben waargenomen; Spr. heeft zich echter kunnen 

 overtuigen , dat zulke niet voorkomen. 



De Heer Tosiuaer doet in aansluiting aan hetgeen dienaangaande 

 door hem op de vergadering van 24 Juni '1894 is medegedeeld, opnieuw 

 verslag van zijne pogingen , om een lijst samen te stellen van de in 

 openbare bibliotheken van ons vaderland aanwezige Tijdschriften en Uit- 

 gaven van Geleerde Genootschappen en Instellingen. Hij is met zijne na- 

 sporingen nu zoover gekomen , dat hij kan zeggen | van zijn taak vol- 

 tooid te hebben. Ruim 45 bibliotheken werden door hem bezocht en 

 geïnventariseerd, voor zooverre hunne Tijdschriften betreft. Hij legt ver- 

 volgens Rekening en Verantwoording at van het bedrag, dat hem voor 

 deze ))opname" werd toevertrouwd — er blijkt uit, dat door hem nage- 

 noeg f 100. — meer besteed is moeten woorden, dan de som bedraagt, 

 die voor dit doel werd bijeengebracht. 



Dezelfde Spr. demonstreert daarna volgens de methode van Sagemehl 

 met meekrap gekleurde schedels van Esox lucius alsmede gedeelten van 

 de wervelkolom van Raja. Bij Esox is bet been rood gekleurd , terwijl 

 het kraakbeen ongekleurd is gebleven. Bij Raja heeft het kraakbeen een 

 roode kleur aangenomen op die plaatsen, waar oppervlakkige verkalking 

 is ingetreden. Men kan op die wijze zeer duidelijk de Müller'sche sterren 

 en plaatjes aantoonen. Een en ander heeft betrekking op versche prae- 

 paraten. Een wervelkolom van Raja, die lang in alkohol gelegen had, 

 kleurde zich wel , doch de kleur was toen niet een roode maar een 

 sepia-bruine. 



De Heer van Wijlie laat microscopische praeparaten van Amphioxus 

 zien , op welke hij bepaalde zenuwvezelen volgens de door Cox gewijzigde 

 methode van Golgi gekleurd heeft. 



