Till Algenies Systematik. 1 1 



multis Generibus, quorum fructus quin immo hodie omnino ignoti per- 

 manent. Interea vero sequenti modo Genera disponere conatus sum. 



Dasycladeae tum structura et habitu, ab aliis magis abludente — 

 caule proprio ramisque verticillatis — , tum sporangiis externis ita distiuctae 

 mihi adparuerunt, ut familiam quandam naturalem in bis agnoscere nou 

 dubitarem. Nihilominus de Ins constat sporangia externa et forma et 

 contentu in diversis Generibus esse modo jam dicto diversa. De bis prae- 

 terea videas, quae de familia specialiter attuli. 



De liinitibus Caulerpearum nee dubitandum mihi videtur. Cseterum 

 de his videas dissertationem de Caulerpeis (in Actis Iuundens. 1872). Licet 

 de fructibus harum certae quaedam observationes nou adsunt, tarnen struc- 

 turam trondis ita peculiarem agnoverunt, ut hac ipsa structura familiam 

 bene distinetam agnoscere consueverint. 



Valoniacearum familiam multo diffleilius limitibus circumscribendam 

 esse patet. Quae ejusdem infinite videntur formae magnitudine cellulae fere 

 simplicis. qua eonstant, Caulerpeas plures aequant, alias superant. Species, 

 bis infimis proximae, Sunt quasi mera prolificatione ramosae; et bunc rami- 

 ficationis characterem omnibus fere communem dicerem, licet in nonnullis 

 plus minus obscurum. Ex paucis, quae de fruetificatione harum plantarum 

 eognovimus, conjicerem sporidia earundem generali intra spatia, sub evo- 

 lutione seusim seclusa, cellulaeformia, caeterum vero non admodum mutata. 

 Ilaruin cellularum fertilium evolutionem nunc parum praepäratam, quasi 

 in ipsa IVonde absconditam (Valonim et Siphonocladi sp.) dicerem; in aliis 

 magis complicata serie transmutationum, in lmnc finem perdueta ortam. 

 Structuram igitur ab aliis Siphoneis magis abludentem, fere Ulvaceas re- 

 ferenten), quae in Dictyosphceria ei Anadyomene obvenit, a seusim perdueta 

 partium transmutatione mihi expheare conatus sum. Caeterum videas quae 

 de Valoniaceis Lufra attuli. 



[nter Genera, qua« restant, sunt nonnulla, quarum frondes, quasi Ulis 

 tubulosis compositae, fere semper plus minus calce incrustatae fiunt. Ipsa 

 fila ramificationis norma di-trichotoma a filis fere conformibus, at quasi 

 DormaHter pinnatim divisis Bryopsidis et Codii dignoscere licet. De fruc- 

 tibus harum plantarum paucissimae adsunt, observationes; in Udotea Des- 

 fontainii et Halimeda Tuna sporangia propria observata fuerunt; Sporidia 

 in bis genera ri ohservationibus quoque cognituin videtur. Familiam, si 



