Till Algenies Systematik. • >•> 



spectare, ei haue ita typicam plantam Derbesias considerandam esse. Quod 

 attinet alteram speciem, Derbesiam Lamourouxii, et quae ad eam a Br. Bal- 

 bisiana distinguendam attulerunt Derbes et Solier, ad ea refero quae de 

 hac ultima specié suo loco dixerim. 



Characterem igitur Derbesiae proprium positum putarem non tantum 

 in eo quod conceptacula evolvuntur externa, sed in proprio borum evo- 

 lutionis modo eorumque contentu; corpuscula nimirum propagatoria, in 

 coneeptaculis generata, a sporidiis Bryopsidis magis diversa mihi videntur, 

 quam alia organa, qua' in Generibus vicinis obv.enire novimus. 



Quaenam ex formis descriptis sint species diversae Derbesise, difficilius 

 dicitur; ei quibus characteribus hae species dignoscerentur, hoc vix primo- 

 ribus labris attingere conati sunt Auetores. Inter plantas admodum sim- 

 plices characteres minoris momeuti forsan tantum exspeetare licet. Si vero 

 ejusmodi satisfacerent, nonnullae diversitates inter formas Generis revera 

 adesse videntur. Quicumque comparaverit iconem a Harvey datam, quae 

 Chlorod. Vaucheriaeformem referret, vix non statim videat haue parum 

 quadrare in Br. tenuissimam, quae caespites effleit multo laxioi*es, nee ita 



giatos. In Dr. tenuissima rami lere vagi exeunt, patentes, nunc sub- 

 horizontales, sinu rotundato; in Chi. Vauchericeformi fila pinguntur dicho- 

 toma, ramis ereetis, sinubus angustissimis. Expressis verbis de sua specie 

 memoravit Harvey eam in saxis obvenire. Br. tenuissimam ipse semper 

 in aliis Algis crescentem legi; alii vero aliter statuunt. Conceptacula quo- 

 que in diversis paulisper diversa. Si vero ejus modi differential quoque 

 adsint, confitendum videtur has in exsiccatis speeiminibus, quae in aqua 

 dulei saepius praeparata putarem, parum conspicuas adparere. Ni fällor 

 omnes collabuntur faeillime, fluni gelatinosae et Chartas aretissime adhae- 

 iviit. Ex ejusmodi speeiminibus characteres specierum asgre pereipiantur. 



Ut species proprias sequentes descripserunt : 



Filis subvage ramosis, ramis angulo patentiori egredientibus. 



I.D. tenuissima (De Notar, in Moris et De Not. Fl. Capr: p. 103) Eauck 



Meeres-Alg. p. 476; Bryopsis tenuissima M. et De Not. I. c; J. Ag. 



Alg. Med. p. 18; Kütz. Tab. Phyc. VLtab. 71; Derbesia marin« Solier 



in Ann. Sc. Nat. I. c. pl. '■> fig. 1 li (exclus. sxjnon.). 



Hab. in mari mediterraneo el ådriatico; in aliis Algis (Ipse!). 



Lands Univ. Arsskr. Tom. .Will. 5 



