56 J. G. Agardh. 



runt omnes, qui de Penicillis scripserunt, liocci sestimavit; quin irarao ex- 

 clamavit: „Ainsi il résulte de tout ce qui vient d'etre dit quo les Genres 

 Espera Decaisne Porojosis Kütz. et Penicillins Lamk. sout la méme Algue". 



Utrum Esperas fragmentum sub nomine Bryopsis constrictce delineaverit 

 Zanardini (Icoitogr. Adr. iah. LXXII. A), an omnino diversam plantam, 

 decidere non anderem. Species Zanardinii ramificationis nonna et adspectu 

 articulorum cum ramis Esperae non parum congruere videtur. Quälern 

 autem (in fig. 1) frondem caule quodam principali instructam pinxit, talem 

 in Esperam parum quadrare "diceres. 



Ipso suo Crescendi modo, fere Vaucheriam quandam semulante, cha- 

 racterem sibi proprium et haud levissimi momenti exhibet Espera. Oaespes 

 ex arena emergens, subfastigiatus, constat quasi fasciculis filorum plurimis, 

 sursum in filamenta invicem libera radiantibus, deorsum radices filiformes 

 ramosas plus minus compositas emittentibus. Fasciculi singuli habent quasi 

 partem quandam mediam et axilem, constitutam filis magis ramosis, ra- 

 misque adproximatis, invicem cobibitis, utpote ipsis intertextis et radiculis 

 descendentibus circumcirca cinctis; tum quia ramulis transmutatis l)revibus 

 - cum fibulis et verrucis iu Udotea, Penicillo aliisque obvenientibus com- 

 parandis — connectuntur rami ramulique initio liberi. Qui quidem ramuli 

 transformati sunt breves, fere a fremde generante verticaliter exeuntes, 

 ima basi attenuati, dein fere obeonici, bi-tricornes et demum subpeltati 

 extrorsum apiculos obtusos numerosos emittentes. Si de bis rite judico, 

 forsan potissimum dicerentur radices transmutatas. si quoque funetionibus 

 diversse. Fasciculorum media pars, variis partibus ita composita, stipiti 

 Penicilli analoga mihi quidem adparuit, sed neque distinete circumscripta 

 in Espera, nee fibulae coeunt in Stratum extemum fere proprium ut in 

 stipite Penicilli. Fasciculi ejusmodi Esperae numerosissimi invicem conjun- 

 guntur in esespitem ipsum, fere vage expansum. 



Fila, quse superiorem partem fasciculorum constituunt, sursum radi- 

 antia, sunt plus minus evidenter dichotoma, furcae ramulis invicem distan- 

 tibus, quasi infra verticem rami geuerantis egredientibus, ut in multis 

 aliis Siphoneis norma adparet. Articuli extas sat conspicui; inferiores 

 fasciculorum, ssepissime evidentius calce incrustati; adposito aeido bullse aéreae 

 intra membranam generantur, qme demum haue pervcidunt; numquam 

 vero easdem (perrupto geniculo) ab uno ad alterum articulum transeuntes 



