80 J. G. Agardh. 



nihil addere pötuisse, confiteri decet; quod eo magis doleo, quum obser- 

 vationes allatae invicem paulisper discrepant et ramificatio filorum ferti- 

 lium diversa describitur ab ea, quam in sterili planta viderunt plurimi. 



De affinitate proxima Halimedse non parum dissentiunt systematici; 

 plurimi structuram aut cum Codio, aut cum Udotea compararunt. A Co- 

 dio, me judice, ramificationis norma filorum constitueutium nimium re- 

 cedit, quam ut proximam affinitatem inter haec Genera assumerem. Nee 

 cum struetura Udotearum ita convenit, ut affinitatem proximam cum his 

 statuere liceat. 



Species, aegre characteril)us circumscribendas, sequenti modo disponere 

 conatus sum: 



I. Tunae virescentes, parum incrustatee, adscendentes aut erectiusculce, articulis 

 planis enervibus, simplieibus diseoideis, ramos generantibus seepe subr&ni- 

 formibus, margine plerumque integerrimis. 



1. H. Tuna (Lamour. Hist. Polyp, fl. p. 309) virescens parum incrustata, 

 ab articulo infimo tenuiore surgens quasi estipitata et fere diffusa, 

 caule proprio nullo, articulis superioribus plauis enervibus, aliis sim- 

 plieibus fere orbicularibus, aliis transverse oblongis aut subrenifor- 

 mibus, omnibus adproximatis sessilibus, margine subiutegerrimis. 



Halimeda Tuna Lamour. I. c. tab. XI. fig. S a!; Decaisne Com//. 

 p. 91; Harr. Ner. Bor. Americ. p. 25 /ab. XL A!; Kiitz. Tab. 

 Phyc. vol. VII. /ab. 21 fig. 4!; Zanard. Iconogr. Adr. /ab. (XII. 



Hab. in mari mediterraneo et adriatico. 



Planta habitu peculiari instrueta et diu cognita, tarnen, ut putaj;em, alio modo ab 

 aliis intellecta. Solandrum sub nomine C. Tunse plures species comprehendisse, mihi 

 certum videtur. Nimirum de sua specie dixit eam in mari mediterraneo obvenire ; in 

 icone vero data (tab. 20 fig. e) plantam d.epinxit ereetam, articulis intimis validis. sur- 

 sum euneatim dilatatis, quales inter Tunas in H. macroloba tautum hodie cognitas esse 

 sein. Ejusmodi H. Tunam in mari mediterraneo obvenire vix putarem. Tarnen banc 

 iconeru sub. H. Tuna citare plurimi pergunt (ci'r. Lamour. Exp. Meth. p. 27 tab. 20 

 faj. e; et Decaisne I. c). In Oceano atlantico prasterea adest forma, H. Tun« proxima, 

 at articulis inferioribus sa;pe deorsum attenuatis dignoscenda. Haue jam /. c. fi<j. b 

 depinxit Lamouroux, adjeeta observatione p. 557 eam in Antillis obvenire. Hanc ulte- 

 rius 1. c. memoravit Harvey, qui eam H. platydiscam Decaisne Corall. p. 90 constituere 

 jmtavit. Formam atlanticam quoque ab aliis ita denominatam vidi: an jure, nescio. 



