Till Algenies Systematik. 105 



emu Valonia et Generibus huic proximis convenire ; quare Genus his proxi- 

 11 1 ni 1 1 esse, assumere vi\ dubitarem. 



1. Siph. pusiixus Hauch die Meeres Algen p. 470; Valonia ptisilla Kütz. Tab. 



Phijc. vol. VI. tab. 85; S. Wilbergi Schmitz. 

 Ilal» in muri adriatico et mediterraneo. 



Synonyma supra allata eandem speciem spectare assumsit Hauck. Comparanti 

 iconem Kützingianam cum iis, quae de sua specie attülit Schmitz (Sitzungsbericht '/>■>■ 

 Naturf. Gesellschaft zu ]!<(//< Nov. 1878) mihi adparuit illam pluribus differre. Nullis 

 .viTii olisi'i'vatis speciinhiibus hae de re judicare mihi non liceat x . Me nee alteram spe- 

 ciem (S. psyttaliensis), a Schmitz 1. c. memoratam vidisse confiteor. 



2. Siph. rKOPicus (Crouan in Mazé et Schramm Alg. Giiadel. p. I<>~>) Apjohnia 



tropica Crouan I. c; Valonia ramulosa J. Ag. 



Ilal.. in muri India 1 occidentalis ad Guadeloupe (Duchassaing !) Bar- 

 badoes (Herb. Gray!), Florida D:na Curtiss! In Oceano Iudico 

 ad insulam Mauritii (Hb. Melvill!). 



superne de Genere attuli, omnia hanc speciem speetant. Magnitudine multiplo 

 majore ei fironde magis decomposita ah antea descriptis speciehus facilius dignöscendam 

 cor. Ex unico speeimine, quod e Mauritio vidi, speciem oceani tndici aullo 

 respectu ah illa maris India' occidentalis differre assumsi. De S. pusillo statuerunt ei 

 Generi fere characteristicum putarunt, ramos juxta basem nulla articulatione a caule 

 distinetos ßeri; de nosfcra jam dixi quomodo ramuli paulo supra basem strictura facta 

 Btrangulantur. 



Hain- spccii'in, mihi diutius cognitam, nomine Valonia,' ramulosse olim designavi. 

 Condito Genere Siphonocladi, speciem ad hoc referendam putavi, et nomine Siph. ra- 

 mulosi initio descriptam habui. Demum speeimine Apjohnia tropica mihi benevole a 

 Cel. Mazé misso speciem eandem in bac facillime recognovi, quare nomen speciei, prima 

 vier publici juris factum, adoptandum putavi. 



XI11. Apjohnia 11 



<irr 



Ad ea, quae Earvey de struetura el characteribus Generis sui aovi 

 jainjam attulit, nihil fere hodie addere licet. Pauca bamen moneam. 



Etamificationis uorriia mihi non proprie verticillata adparuit, utpote 

 ramulis oppositis, iteratim evolutis, verticilb superiores revera generantur. 



' i„ icone Valonia pusilla a Kützing data (Tab. Phyc. vol. VI. tab. 85 II.) nee 

 fröns ramis inströ pingitnr, ridetur fru I indoles, quam Schmitz suo 



i tribuit. Quin immo sporam majusculam germinantem pinxit Küi. 

 Lands Univ. Ärsskr. Tom. XXIII. ' ' 



