Till Algemes Systematik. 107 



Ante;i quam stricturae, superne provenientes, externe conspicme fiimt, 

 initia eorum in ramis adultioribus (sub Leute magis augente) interna, ob- 

 servare licet. Vidi niinirnm (Tab. I. fig. 6) intra membranse Stratum cu- 

 ticulare extimum. quod nondum interruptum expanditur, omnes membra- 

 liuhis interiores certo loco directione turbatas, quasi constrictas, et inti- 

 mas, ut mihi adparuit, hie illic quasi in fibras introrsum porreetas solutis. 

 llis fibris, si easdem ita aoroinare licet, membranulas interiores seusim 

 constringi forsan conjicere beeret. Annuli externi, strictura orti, hoc modo, 

 tantuin ultimum stadium sistunt strueturse, quae in interiore tubo seusim 

 sensimque perficiatur. 



Peculiarem hanc strueturse evolutionem explicaturo mihi adparuit illam 

 forsan ab eo pendere quod membranulae, membranam componentes, non 

 omnes eodem tempore ;eque increseunt. Si strata extima cuticulae, quae 

 immo tenuiter calce incrustata observavit Harvey, citius prolongari desi- 

 stunt. quam interiora, haec continue prolongata non tautum facilius ab 

 exterioribus separari, seil quoque quasi duplicatura quadam introrsum cogi, 

 forsan assumere beeret. Hinc ejusmodi stricturae praeeipue in plantis, quas 

 Siphoneas dixerunt, provenientes adpareant, utpote in horum cellulis prse- 

 longis euticulae strata exteriora citius calce incrustata fiant. In Confer- 

 veis ramosis cellulae cylindracese saepius breviores manent, utpote intra, 

 cellulam prolongatam geminae novae formantur; terminalis ex liis. saepius 

 prolongata, eodem modo dein dividitur et sie porro planta increscit; in- 

 ferior vero cellula. divisione orta, cui spatium prolongationis eadem ser- 

 vata directione quasi deficit, intra, diaphragma in novam directionem ex- 

 panditur, et fit ita novo ramo initialis, cui spatium patet consimili evo- 

 lutione. , 



ßamificationis uorina, supra indicata, Apjohnia lere ab Omnibus alns 

 Generibua Siphonearum abludit. Dum in multis, quorum rann sunt di- 

 chotomi, singuli Mint inferne simplices, ipso vertice elauso in geminos ramos 

 novos abeunte; et in aliis Generibus, quorum rami sind trichotomi, terni 

 rami consimiles formantur, ipso vertice generantis rami nudo quasi elauso, 

 Apjohnia alium, quodam modo intermedium typum exhibet, ramo princi- 

 pali magis distineto et continuato, quasi rachidem formante. Hac evolu- 

 tionis aorma Apjohniam ad Struveam tendere, forsan dicere liceat. 



