120 .1. Cl. Ågardh. 



XVII. Anadyomene Lamour. 



Anadyomene structura peculiari ab omnibus aliis Algis, mihi coguitis, 

 ita recedit, ut non tantum Genus, quod jam 1812 creaverat Lamouroux, 

 ab omnibus posterioribus receptum fuerit, sed efciam species ejusdem ty- 

 pica, quam jam 1786 sub nomine Ulvce stettatce descripserat Wulfen, in 

 farragine Algarum, quae eo tempore Ulvis admimerabantur, facilius descrip- 

 tione data dignoscatur. Forsan ob ipsam hane peculiarem strueturam 

 evenit, ut de affinitate paulisper dissenserint. Lamouroux. qui affmitates 

 aegre enucleandas dixit, nullam plantam marinam existere credidit, qua 1 

 vel leviséimam strueturam analogiam cum Anadyomene monstraret; hinc 

 Genus inter Animalia se disposuisse dixit. A Dillenio plantam Lichenibus 

 adscriptam fuisse animadverterunt. C. A. Agardh Ulvaceis Genus adnu- 

 meravit, quo loco dein sequentes Algologi saepe retinuerunt. Greville 

 quoque, qui Siphoneas ut familiam propriam distinctam proposuerat, Ana- 

 dyomenen inter Ulvaeeas retinuit. Ipse, de Algis mediterraneis scribens, 

 Genus ad Siphoneas transtuli, adjecta observatione Anadyomenen ad Valo- 

 niam sese habere ut Codium ad Vaucheriam. Eandem fere de affinitate 

 idaeam adhuc agnoscere hodie propensus sura. Ut in Siphoneis pluries 

 obtinet, fila quse in uno Genere sint invicem libera, iu alio et vicino quasi 

 conglutinata in fiondem coalescere, ita fere frondem Anadyomehis com- 

 positam dicerem cellulis utriculiformibus iis Valoniarum analogis, quae 

 vero eerto modo disponuntur et quasi conglutinantur. ita ut frondem ele- 

 gant issime exstruetam Anadyomenis demum conficiant. 



Plantam recentem speciei typicae, colore herbaceo virente insignem, 

 legi in fissuris rupium parum demersarum crescentem, colore et Crescendi 

 modo ita Ulvacees hand male referentem; csespite numerosis frondibus 

 composito, riorem plenum Eossb cujusdam forma sua aemulante; (aliam 

 speciem, mihi ignotam, ex profundis in sinu Mexicano protractam fuisse 

 memorarunt alii). Singulse frondes sunt_ al> initio cuneato-flabellataB, de- 

 mum magis reniformes et saepe latissiinae, a margine varie sinuatae et 

 undulato-plicatse. Frondem hane sustinent- et inter alias cellulas breviores 

 percurrunt siphones elongati, plerumque terni aut quini, quoque flabella- 

 1 im dispositi, cylindraceo-clavati, ex apice obtuso, nunc demum fere nodoso- 

 inflato, siphones conformes flabellatim radiantes, iterum iterumque eodem 



