166 J. G. Agardh. 



His ita explicatis de singulorum partium structurä pauca addere pla- 

 cet: Umbonem nullomodo solidum esse, ut ex iconibus Zanardinii et Küt- 

 zingii forsan quis concluderet, jamdudum docuit Naegeli. Cavitatem inte- 

 riorem evidentissimam vidi (Tab. V. fig. 6) intra membranam crassam et 

 admodum firmam 1 ; haue membranam, calce incrustatam, omnino opacam 

 vidi; adposito aeido et calce dissoluta, magis pellucidam at fere aeque cras- 

 sam et textura tlensa insignem, cum textura stipitis proxime convenien- 

 tem. Cavitatem interiorem umbonis ex una parte cum stipite tubuloso, 

 ex altera cum sporangiis singulis, canali angustiore subseparatis, confluere, 

 mihi quoque certum adparuit. 



Partes peltae squamseformes, quarum alias externas quasi calycem, 

 alias internas quasi coronam constituentes dixi, sunt invicem fere confor- 

 mes in eadem specie; in diversis vero speciebus forma paulisper diversse. 

 In plurimis obtusiusculae fere lineares, in Acet. crenulata apieibus iuvicem 

 liberae, in Acet. mediterranea fere usque ad marginem concretae mihi ad- 

 paruerunt. In Acet. Kilneri sunt superne bilobae (Tab. V. fig. 11), lobis 

 supra emarginaturam conspicue produetis, et intra emarginaturam nunc 

 apiculo minuto praeditas vidi. Organa et .coronae et calycis formam hanc 

 siugularem in Acet. Kifrieri offerunt, testantia. ut mihi adparuit, utraque 

 esse analoga. His quoque organis, intercedente ' canali pervio, cum cavi- 

 tate umbonis esse pervium usum videre credidi, quod jam quoque indi- 

 cavit Naegeli. Duplicem seriem cellularum, quam infra peltam depinxit 

 Zanardini (Synops. Alg. tob. V. fig. S <■) non vidi, nee adesse putarem. 

 Fila verticillata, quae intra peltam obveniant, ex organis mox descriptis 

 provenire. apiculi nunc pnesentes testantur (Tab. V. fig. 11); ita esse, 

 jamdudum quoque statuit Naegeli; eadem ex ipso umbone nasci assumsit 

 llarvey, magis forsan ex adparentia coime terminalis duetus, quam obser- 

 vatione propria fretus. 



Sporangia in diversis speciebus numero, forma et consistentia sat con- 

 spicue diveisa mihi obvenerunt. Si jure quodam dicere beeret eadem esse 

 a verticillatis filis plantas sterilis transformata, numero cum fasciculis ho- 

 rum quoque congruentia forsan potissimum credddisses. In nulla vero 



2 Membranam stipitis et umbonis multo crassiorem me vidisse, quam eam pingunt Nae- 

 geli (Tab. III. fig. 2) et Woronin ( J'l. '■> fig. i) abrisse placet. 



