Analecta Algologica. 



83 



1. Hymenoclaixa KiLiroKMis (J. Ä(j. mscr.J fronde filif'orini vix cuuspicue 

 compressa, patentissime et distanter dicliotoma, ramulis subtlexuoso-divari- 

 catis, ultiinis longe attenuatis acutissimis, cystocai'iiiis ad ramulos penulti- 

 mos hemispliEErice prominulis, suo diametro rannili generantis crassitiem 

 superantibiis. 



Ilal). ad oras calidiures occidentales Novffi Ilollandia'; (sx Chainpidii bay 



a Spaldiug lectam iiiiöit F. de Mueller. 



Planta, qualem decoloratani vidi apicilius sparsim i-osemn colorem servantibus, crassitie 

 et oolore fere Almfeltiani plicatam refer-t; at matlefacta eximie gelatiuosa, et exsiccata cluirtw 

 adhiurens, licet subconiea. Itami eximie flexuosi et divarieati, fere dichotonii dicendi; infe- 

 riores nunc iisqiie pollieem inviceni distantes, supremi aoutissimi magis adproximati, sMpe 

 angulo patentissiiuo divergentes. Ad ramulos peuultimos cystocarpia, lateraliter 23i'"miuula, 

 suo diametro ramulum fertileni saspe superantia, supra complanatam basem fere oblonga. — 

 Sectione transversali frondis vidi structuram Ilymenocladiae sat manifestam. Series nimirum 

 cellularum majorum iu media fronde regiouem quandam centralem ab exteriörs separat. 

 Cellula; hie (separantes) magn;e rotundato-augulat«, crassis parietibus gelatinosis instructa,-; 

 intra hos parieteSj ut mihi adparuit, generantm- sensim plures pluresque cellul« interstitiales, 

 quibus invicem magis magisque separantur celluL-e majores primum formatte. Ita sensim 

 oritur regio illa centralis, a peripherica ipsis Ulis cellulis majoribus separata. Hane regio- 

 nem axilem demum totam celhilis numerosis minoribus occupatam vidi, inter quas nunc cen- 

 tralem quandam discernere forsan quis crediderit. Cellulas majores, quse fere unica serie 

 coucentrice dispositffi adpareant, directione tangentis paulisper longiores videntur. Extra 

 has cellulas majores (in regione peripherica] cellulse minores fiunt, nunc directione radii sub- 

 longiores et oellulis strati corticalis fere in fila verticalia conjunctis externe obteguntur. 

 Inter cellulas majores, coucentrice dispositas, cellulffi minores sat evidentes quoque proveni- 

 unt, regionem interiorem cum exteriore conjungentes; simul me judice indicautes, quomodo 

 peculiaris struttura oriatur. Pericarpium crassum iisdem cellulis, duplici strato dispositis 

 compositum. Carpostomium terminale, latius hians, filis verticalibus strati corticalis circum- 

 circa cingitur. Cellula? inferiores monstrant reliquias cellularum disruptarum, quibus nu- 

 cleum juvenilem cinctuui fuisse patet. Placenta basalis admodüni conspicua a fundo peri- 

 carpii adscendit, cellulis minoribus coutexta, quarum superiores graudesceutes sensim gem- 

 midia generant. A placenta exeuntes cellulas alias in lobos juniores, alias in lobos adultio- 

 res abeuntes dignoscere putavi, aliis lobis efloetis. Gemmidia majora quam in multis aliis 

 Florideis. Gemmidium juvenile transsectuni quasi reticulo tenuissimo contextum vidi; et ad- 

 posito Chi. z. Jodio maculas reticuli coerulescentes. 



Suadente structura frondis et Cystocarpii mihi vix dubium videtur haue esse Ilymeno- 

 cladiaj speciem genuinam. Ilaud est Gracilaria, inter quas Gr. furcellatam, habitu magis 

 couveuientem, forsan quis affinem crederet; nee Cordylecladiaj speciem putareui. 



Obs. De HyiDäNOCLAniA consveksa /. Ar/. Epkr. (Cidlihlephai-is conspcrsa Harr. Phyc. 

 austr. tah. CGXXXVIIl jam 1. c. raunuit Harv. duas formas liujus Speciei adesse, quas 

 quo(jue iu icoue depictas videbis, habitu invicem admodum diversas. Praeter adiilfioreiii, 

 quam cum Callib. ciliata comparavit, juniorem forma fere omuino obovatam adesse dixit, 

 margine nunc omuino integerrimo. Hanc revera, forma ita diversam, facilius quis speciem 



