153 J. G. Agardh. 



pedicello et pra'cipiic ad basem pullulantibus. Cellulaj corticales romulnrniii sunt breves, suo 

 dianietro vix dnjiloloiiniores, iritermixtis aliis quasi aiigustioribus et venas formantibus; in 

 ramis cellula" iiuiit paulo longiores et evidentius concateuatae. 



IV. Tribus Gh dasyvuyi.l.b frondibus teretihns dense corticntis, ramulis stibsingtilis auf phi- 

 ribus snhfriscintlatim provenienflbns, davaformlbus d apkr truncafis fasdcido 

 icrmiixili ßhirnm sa-pe infra apiccm rdnsum icccpio; siidiidiis cur) form ihn s da- 

 vafis, siipra uicdiam partem parutu incrasNatam splucrosporiferis; cvUvlis cnrti- 

 calibns ramulorum oMongis, ramorum magis dongatis, in lincas secus sriperfi- 

 cieui longitiidinalilcr cxciirrcntcs concatcmmfis. 



10. Cii. DASYPHYLi.A M\)o(hv.; J. A(j. ^2». 2>. <^<)!^f (exel. foriiiis |iluriiiiis iit 

 Varietät, recoptis). 



Hab. in occano atlantico calidiore ad oras Europa? et America'. 



Forma, qua' al) iiiitin iioiiiiiie F. dasyphylli descripta fuit, ab aliis pbirimis, postea ad 

 ilbim relatis, digiioscarur — iit hoc jam in Ner. Uor. Americ. indicavit Ilarvoy — ramulis 

 non tautum obtusis, sed apice truncatis; quoque videre licet fasciculum terminalem filorum 

 minutissimorum, quem Cbondriopsides jdurima; sub stadio frondis iucrescentis gerunt extra 

 apicem ipsius ramuli eminentem, esse in (.'h. dasypliylla immersum,. nimirum intra supremam 

 ramuli partem cpiasi retusam — apiculi niinuti ad instar, supra excavationem vix eminentis 

 — receptum. P^orsan credere licet apicem truncatum molliorem esse, et hoc modo facilius 

 Cüllabentem; nisi oxeavatione paulisper uuilaterali indicaretur incurvationem quandani vix 

 perceptibilem partis novellai. Quoque in planta capsulifera apices ramorum truncatos vidi, 

 apice ipso retuso. Sticbidia juniora supra pedicellum clavatum sterilem gerunt partem su- 

 periorem paulisper iiicrassatam, zona fertili sehsim sursum producta. Cystocarpia in raniulo 

 ita brevi insident ut eadem sessilia facile diceres. Cavendum ne speciinina exsiccata, apici- 

 bus ramulorum collabentibus et attenviatis, ad Ch. tenuissimam referantur. 



11. Ch. coerulesceks Crotian, J. An. Sp. p. SOS. ^ 



Nullum specimen hujus fructiferum vidi. Iiamulorum forma ad Cb, dasypliyllam acce- 

 dere videtur. 



12. CiL CuEDiEANA Tlaj'v. mscv. Ch. (IdSjiplnjlld rar. p!li'lt''>'<i 'T- -'.'/• '"^*^'- 

 (partim ?). 



Hall, ad oras australes Nov» Hollandise. 



Species videtur distinctissima, si ad specimina probe evoluta et characteristica judicatur; 

 si ramulis nunierosis deperditis denudata observatui-. meram formam Ch. dasyplnßlfc facilius 

 habebis. Ilabitum et formam totius plant» paniculato-pyramidatam, ramis patentibus de- 

 compositam, ramuliscpu' fere conformibus instructam diceres Ch. dasyphyllffi. At rami ra- 

 mulique majores sunt apice incurvi, interiore curvatur» latere ramulis numerosis obsiti, qui 

 omues (a dextro et sinistro margine latere curvatur») exeuntes, sursum adscendunt secun- 

 dati; hi ramuli sunt initio singuli exeuntes, mox ve.ro ad basem adultiorum pullulant novi, 

 magis pyriformes, adultioribus suo ordiue apice incurvis. quasi novam seriem ramidlorum 



