154 .T. G. Agardh. 



midia (a me non observata) infra apicem liberum i-amuloruni sessilia, ovata et ramulis pa- 

 rum crassiora depicta fueruut. Speciem c;eterum non adniodum magnam, ■ et madefactam 

 minus facile dissolutaiii dicerem. Ob ramos brevioi-es ramulosos habitum proprium induta; 

 quo ducente quoque exsiccatam saepe dignoscere liceat. 



A Ch. Sedifolia vera Harveyi vix difiert Lanrencia 0/io)idriop>!oides Ciouan in Flor. 

 Guadeloup. (sec. spec, n:o 1016 inscriptum, mihi a Dom. Mazé benevole missum). 



15. Ch. succulenta J. Äg. w.scr. (Cli. SedifoJla Hair. qiioaiJ spec. ex Nova 

 HoUandia provenientia). 



Hab. ad öras Novai HoUandia' australes et oecidentales. 



Species Algarum scribens jam monui Harveyum sub nomine Ch. Sedifolia- initio intellexisse 

 formam magis contractam ramulisque fasciculatis densam, exsiccatioue magis cartilagineam 

 (qualem ad öras India» occidentalis obveuire constat); postea verö sub eodem nomine quoque 

 coniprehendisse foi-nias magis membranaceas, minus densas et ramis apice magis rotundatis 

 (quales inter Algas Australi« sub v:o 157 distribuit). Si hoc modo form«, revera sat dis- 

 similes, sub eodem nomine conjunguntur, periculum est ne Species omnes totius C4eneris con- 

 fundantur. Me qnoque sub nomine Ch. dasyphyllaj has aliasque formas male coujunxisse 

 hodie confiteor. 



Species, quam nomine (Jh. succulcnfa hodie ex hac farragine distinguo, toto habitu et ipsa 

 sua substantia gelatinoso carnosa — facillime dissoluta ut specimina doceat, quie in aqua dulci 

 pr»parare conati sunt — jam dignoscatur. Pra'terea vero sequentibus distincta mihi videtur: 

 Rami ramulique — qui in Ch. Sedifolia plerumque a foveola rachidis torulos« emergunt et 

 Siepe plures (novis circa basem raniuli paulisper adultioris pullulantibus), omnesque brevis- 

 sime stipitati — iidem in C'7'. succulenta ssepius singuli, stipiteque conspicue attenuato ex 

 rachide cylindracea emergentes mihi adparueruut. Juniores sunt ellipsoidei, adultiores cy- 

 lindraceo-oblongi vix conspicue torulosi, nisi ubi in stichidio zona sphierosporarum adest, 

 superficiem leviter inasqualem. mox his elapsis explanatam ita deuominaveris. In stichidio 

 praignante adhuc juvenili, jam infra mediam -partem (nunc fere parum supra basem) sphse- 

 rosporse provenire incipiunt, dein sub evolutioue sursum procedente zonam latiorem, sphae- 

 rosporis admodum numerosis constitutam efficiuut, ipso apice obtuso promiuulo inec apicem 

 umquam retusum vidi ut in Gh. dasyphylla). Cystocarpia magna — cjuia facilius dissoluta 

 |irc) magnitudine plantse valida adparent — subglobosa, carpostomio subprominulo, in pedi- 

 cello V)revi, at couspicuo insidentia, apice ramelli fructiferi (pedicellum formantis) calcaris 

 ad instar Keramidio adnato. Ob substantiani succulentani specimina exsiccata a charta, in 

 qua adfixa fuerunt, wgre solvere licet, et partes distrahuntur facilius. Ha; partes ssepé 

 translucentes adparent, ita ut siphones interiores, suis apicibus rotundatis cellulas exteriores 

 corticales crassitie pluries superantibus, facilius consjoiciantur. Ipsi articuli breves, sua lon- 

 gitudine diametruni dimidium rami circiter attingentes. Quoque in planta viva siphones 

 translucentes adparere, forsan credere liceat, utpote de ea dictum vidi "full of crystal glo- 

 bules, wbich disappear in drying". 



Hujus Speciei forsan formas duas distinguere opportet: viia minor, 2 — 4 pollicaris, ramis 

 ramulisque virgatim dispositis plerumque singulis a rachide emergentibus, magis regulariter 

 paniculata (ad hane refero specimina Ilarveyana sub n:o 157 et 158 in nostr. coli, distributa). 



