174 J. G. Agardh. 



carpostomium couduceus, gemraidiis erumpentibus sp.itium daturum suspicor. Membrauae 

 harum laxiores, et eudocliroiiiata minus farcta videutur. Placeutam magis basalem vidi, for- 

 sau pluribus nodis coiistitutam, a quibus singuli.s gemmidia numerosa, sursura radiautia jiro- 

 veuiunt; ipsa gemmidia sunt ipsorum diametro usque quadruple longiora. 



9. Am. Robinsoni (J. Ag. mscr.) fronde corticata lineari a margine pinnatim 

 decomposita dentibusque subulatis haud dimidiara latitudinem frondis sua 

 longitudine a?quantibus per totam longitudiuem serrata, stichidiis in denti- 

 bus prolongatis et decompositis provenientibus, a margine egredientibus 

 compressis incurvis subpinnatim divisis. 



Hab. in niari australi; ad insulam Korfolk legit Is. Robinson! mis. F. de 

 Mueller. 



Frons minoi-, circiter biijollicaris, segmentis intei- apices oppositos dentium circiter 

 ■ lineam latis; complanata, costata, oppoeite pinnatim adniodum decomposita, et deiitibus op- 

 positis apice subincurvis fere serrata; ramis patentissimis, distantia inter dentes latitudinem 

 frondis vix a?quat; et dentes steriles dimidiara Latitudinem frondis haud »quant. Singula 

 segmenta frondis vix unoialia. Ex dentibus prolongatis et magis divisis evolvuntur stichidia 

 subpinnata, fere potius compressa quam plana, apice incurva, obtusa, duplici serie sphsero- 

 sporas foventia. Sectione transversali adparet frondem esse strato corticali evidentiore in- 

 ductam; costa monsirat cellulam centralem, circumeirca cellulis siphonalibus paulo majoribus 

 cinctam; laminam ijisam cellulis sijjhonalibus, duplicem seriem juxta costam forniantibus; 

 margines versus lias paulisper minus regulariter nunc duplicem seriem, nunc fere unicam 

 formautes observavi. Sectione transversali sticbidii vidi cellulam centralem utrinque cellulis 

 singulis siphonalibus — majoribus et fertilibus — cinetam. Extra has cellulas inferiores 

 Stratum corticale adest, cellulis numerosis minoribus constitutum; inter has dignoscere licet 

 tum inferiores — quas iis in stiohidio Am. pinnatifid« obvenientibus, siphones semulantibus 

 analogas censeo — , tum exteriores, quas cum cellulis corticalibus in fronde sterili quoque 

 obvenientibus comparandas putarem. 



Frons a facie observata structuram inferiorem minus evidentem mönstrat, utpote strato 

 corticali crasso obdueta; tarnen zonas sransversales Amansiae, in frondis partibus junioribus 

 observare credidi. Hinc ad Amansiam retuli speciem, (pmniquam structuram inferiorem hujus 

 Generis sectione transversali minus evidentem viderim. 



XVI/xxiii- Polyphacum. 



Inter Algologos hodiernos satis coustat duas hujus Generis obvenire spe- 

 cies, habitu sat convenientes, at certis cbaracteribus bene distinctas, quarum una 

 jani a Laniourouxio indicata, altera a Harvey prima vice in Ner. Australi de- 

 scripta fuit. Mihi has species postea describenti dubium adparuit,. anne plures 

 Species inter tbrnias consiiniles laterent (S}). Alt/, p. 1134). At eo tempore 



