180 J. G. Agardh. 



Fig. 4. Apices ramulorum, articulum terminalem in cystocarpium transmutantes; in a. Stra- 

 tum priraarium quod miiii dignoscere licuit ; geminre cellulae (una superior, altera 

 inferior) transversaliter positse ; alise gemina% inter has intermedioe, longitudiualiter 

 positse; omnes simul sistuut cellularum pericarpii prima initia; in b. cellul» gemin*, 

 transversaliter positie, vix mutat» persistunt; longitudinales geminae uova divisione 

 longitudiuali in 4 consiniiliter positas mutataj; in c. efedem ceilul« obvenientes vi- 

 dentur, endocliromate magis conspicuo instructse; in una lougitudinalium (ad *) 

 novaj divisionis, trans%'ersali strictura indicat», initia videre credidi. 



Fig. 5. Cystocarpium prsebet magis evolutum, sectione longitudiuali patefactum ; oblique 

 ducta sectione, pars superior pericarpii adest, inferiore ejusdem parte ita resecta 

 ut cellulam centralem interiorem, poro cum endocliromate articuli proxime infe- 

 rioris cohaärentem, dignoscere licuerit. Cellulas pericarpii sub hoc stadio adpa- 

 reut ita positte, ut superiores (ad *l subdivisione celluln» transversalis superioris 

 ■(in fig. 4), inferiores vero (ad **^ subdivisione celluloe transversalis inferioris 

 ortas forsan conjiceres; intermediis magis irregulariter positis et demum angulatis 

 subdivisione cellularum lougitudinalium forsitan ortas conjiceres. 



Fig. fi — 7. Sistuut cystocarpii magis evoluti sectiones longitudiualiter factas, (una cum ra- 

 mulis in quibus insident). Cellulas pericarpii iutra ijasam membranam cellul« 

 transmutata? genitas, ex bis facilius crederes; in fig. 6 apicem pericarpii quasi in 

 lobos prominulum; in aliis vix conspicue lobatura vidi. Cellula centralis, quasi 

 articulorum ultima, ipsum nucleuni sustinet ; in fig. 6 nucleus adhuc junior, filis 

 articulatis evideutioribus constat; in fig. 7 fila densiora fere tautum artieulis 

 terminalibus constituta viderentur. 



Fig. 8. Partes nuclei, aquani avide bibentis, ruptura pericarpii liberatse; in a. fila gemmidi- 

 fera articulata, iu articulo terminaii gemmidia singula obovata generantia; in h. 

 fila inferiora nuclei, sensim magis elongata et ramosa, qualia forsan demum inter 

 ramos gemmidiiferos excrescere pergunt. 



(Obs. Animadvertere placet me in filis ejusdem caispitis densissimi tum 

 spha.'rosporas, tum cystocari^ia observasse; utrum autem utraque orgaiia in diversis 

 l^lantis, au in raniis unius ejusdemque obveuiant, pro certo statuere non anderem. 

 Antheridia nulla vidi. Nee pilos deprehendere contigit, quibus funotiones, tri- 

 chogyni proprias adtribuere solent recentiores algologi). 



Fig. 9 — 11. Spekmothamniox Turneri. Evolutio cystocarpii inchoantis. 



Fig. 9. Pars suprema ramuli cystocarjjiiferi ; conspiciantur ramuli involucrales 4, decussatim 

 articulum' fertilem sustineutes. Intra articulum fertilem conspicue inflatum, et 

 dejecto apiculo fere omnino sphsericum, cellula; geraiuae interiores adpareant, qua- 

 rum inferior et minor persistit indivisa, superior iteratis subdivisionibus fit de- 

 composita. 



Fig. 10. Sistit stadium paulo magis evolutum. Fila involucralia iu hoc ramo gemina et 

 opposita vidi: apiculum rami fructiferi in latus dejectiim (posticum); articulum 

 fertilem pari modo ac in fig. i.l inflatum; ex cellulis geminis interioribus unn 



